Kenmerken
- Hoed
De hoed is tot 6 cm in diameter, aanvankelijk halfbolvormig, daarna convex. Het oppervlak is lichtrood, karmijnrood, donkerrood, of roodbruin, met de leeftijd vaak verkleurend tot abrikoos. De hoedhuid is eerst grof viltig-onregelmatig bobbelig, al snel meer craquelé, waarbij het gele hoedvlees zichtbaar wordt. Dit is bij droogte al het geval bij jonge vruchtlichamen.
- Poriën
De buisvormige poriën zijn lichtgeel tot goudgeel of groengeel, na kneuzing blauw. Buisvormige poriën, die ook blauw worden als ze worden geplet.
- Steel
De steel is cilindrisch, naar de voet sterk versmallend. De huid is aangedrukt vezelig, aan de top is de huid geel of roodgeel gekleurd, daaronder rood tot karmijnrood. Vaak geel tot aan de basis witachtig verkleurend met de leeftijd.
- Vlees
Het vlees is wit tot bleekgeel in de hoed, rood in de steelschors en voet. Bij aansnijden sterk blauw verkleurend in het middelste deel van de steel.
- Geur en smaak
Geur en smaak zijn onduidelijk.
Microscopische kenmerken
De hoedhuid gemaakt van vrij korte hyfen. Hun terminale cellen zijn 5,7 tot 17,1 µm groot en zwellen op tot 35 µm op bij oudere vruchtlichamen.
De sporen meten 11-15 × 4-5,5 µm en zijn subtiel overlangs gestreept.
Gelijkende soorten
Door zijn karmijnrode hoed vertoont de zwam sterke gelijkenis met de vrij algemene rode boleet (Xerocomus rubellus), maar de vruchtlichamen van de wijnrode boleet zijn meestal wat kleiner. De standplaats is veel vochtiger. Verder is het hoedoppervlak van de wijnrode boleet onregelmatig bobbelig en met barstjes terwijl de rode boleet vlak en regelmatig is zonder barstjes. Microscopisch onderscheidt hij zich door de hoedhuidcellen die zwellen en de gestreepte sporen.
Afbeeldingen op Wikimedia Commons
