| Willie Kent | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboortedatum | 24 februari 1936 | |||
| Overlijdensdatum | 2 maart 2006 | |||
| Land |  Verenigde Staten | |||
| Opleiding en werk | ||||
| Beroep(en) | zanger, muzikant, songwriter | |||
| Genre(s) | blues | |||
| Instrument(en) | basgitaar | |||
| ||||
Willie Kent (Inverness, 24 februari 1936 - Englewood, 2 maart 2006) was een Amerikaanse bluesmuzikant (zang, basgitaar) en songwriter.
Zijn eerste zangervaringen maakte Willie Kent in zijn jeugd in de kerk. Door het radioprogramma van KFFA King Biscuit Time leerde hij Arthur Crudup, Sonny Boy Williamson II en vooral Robert Nighthawk waarderen. Op 11-jarige leeftijd hoorde hij in de Harlem Inn de daar optredende artiesten Raymond Hill, Jackie Brenston, Howlin' Wolf, Clayton Love, Ike Turner en Little Milton.
In 1952 kwam hij naar Chicago, waar hij werkte en blues luisterde. Hij kocht een gitaar. In 1959 voegde hij zich bij de band Ralph and the Red Tops als chauffeur, manager en tijdelijke zanger. Op een nacht was de bassist van de band te dronken om te spelen en dus speelde hij basgitaar, het instrument waarop hij de rest van zijn leven zou spelen. Hij speelde voor Little Walter, Muddy Waters, Howlin' Wolf, Junior Parker, Arthur Stallworth and the Chicago Playboys, Hip Linkchain en Jimmy Dawkins. Tijdens de jaren 1970 ondernam hij zijn eerste Europese tournee en werd hij de frontman van de huisband in Ma Bea's Lounge in de Madison Avenue (Sugar Bear & the Beehives, Willie James (gitaar), Robert Plunkett (drums)). In 1982 werd hij lid van Eddie Taylors Blues Band. Na diens overlijden formeerde hij zijn eigen band Willie Kent & The Gents. In verschillende bezettingen bleef deze band tot aan Kents overlijden bestaan. In 1989, na een bypass-operatie, beëindigde hij zijn werk en concentreerde hij zich geheel op de muziek, zoals men kan opmaken uit zijn discografie. Voor 1989 verschenen slechts twee albums van hem.
Willie Kent overleed in maart 2006 op 70-jarige leeftijd.
