World Surf League (WSL) is de internationale organisatie die de hoogste competitieniveaus in het professionele surfen beheert, waaronder de jaarlijkse wereldkampioenschappen bij de mannen en de vrouwen. De organisatie is de rechtstreekse opvolger van de International Professional Surfers (IPS, 1976-1982) en de Association of Surfing Professionals (ASP, 1983-2014), en kreeg haar huidige naam in 2015. De WSL organiseert onder meer de Championship Tour, de Challenger Series en de Qualifying Series.
De WSL moet niet worden verward met de International Surfing Association (ISA), de door het Internationaal Olympisch Comité erkende amateur- en overkoepelende bond voor de sport. Hoewel WSL de ISA respecteert als overkoepelende bond, hanteren ze in theorie eigen wedstrijdregels. Omdat de WSL-tour surfers levert voor de Olympische Spelen is er wel afstemming betreffende bijvoorbeeld dopingbeleid.
De eerste internationale surforganisatie was de International Surfing Federation (ISF), opgericht op 18 mei 1964 in Lima (Peru) door de Peruaanse oud-nationaal kampioen Eduardo Arena. Nog datzelfde jaar organiseerde de ISF in Manly (Australië) de eerste wereldkampioenschappen surfen, met Midget Farrelly en Phyllis O'Donnell als eerste wereldkampioenen. Tussen 1964 en 1972 organiseerde de ISF tweejaarlijkse, voor iedereen open wereldkampioenschappen, maar doordat het amateurstatuut van de bond botste met de opkomst van betaalde surfwedstrijden viel de organisatie in 1972 uiteen; enkele jaren later werd de opvolger opgericht als de nog altijd bestaande International Surfing Association.
Omdat de ISF geen professioneel circuit organiseerde, richtten de Hawaiiaanse surfers Fred Hemmings en Randy Rarick in oktober 1976 de International Professional Surfers (IPS) op, met als doel de op dat moment nog los van elkaar georganiseerde betaalde wedstrijden onder één overkoepelende rangschikking te brengen. De IPS bracht de negen wedstrijden die dat jaar al hadden plaatsgevonden onder in één puntensysteem en kroonde de Australiër Peter Townend in januari 1977 tot eerste wereldkampioen. Het jaar daarop werden de Hawaiiaanse Margo Oberg en de Zuid-Afrikaan Shaun Tomson de eerste vrouwelijke en mannelijke IPS-wereldkampioenen van dat seizoen. De IPS bleef tot en met 1982 wereldkampioenen kronen, waarbij de Australiër Mark Richards tussen 1979 en 1982 vier keer op rij de titel won.
In 1983 nam de pas opgerichte Association of Surfing Professionals (ASP) het beheer van het wereldcircuit over van de IPS. De nieuwe bond werd opgericht door de Australische oud-proftour-surfer Ian Cairns, die met steun van collega-surfers vernieuwing doorvoerde en de organisatie naar Californië verhuisde om dichter bij sponsors te zitten.
In 1999 verhuisde het hoofdkantoor van de ASP naar Coolangatta op de Australische Gold Coast, en onder leiding van voormalig wereldkampioen Wayne Bartholomew groeide de zogeheten "Dream Tour"-periode uit tot een gouden tijdperk voor het professionele surfen. Robert Kelly Slater domineerde die jaren met zijn eerste wereldtitel in 1992, gevolgd door vijf opeenvolgende titels tussen 1993 en 1998.
In 2009-2010 leidden Slater en zijn manager Terry Hardy besprekingen over een afscheidingstour, de zogenoemde "Rebel Tour", als reactie op onvrede over de versnipperde mediarechten binnen de ASP en de invoering van een impopulaire tussentijdse afvalronde. Die plannen gingen uiteindelijk niet door, maar in 2012-2013 werd de ASP overgenomen door het investeringsconsortium ZoSea, gesteund door Paul Speaker, Terry Hardy en de Amerikaanse zakenman Dirk Ziff.
Bij de start van het seizoen 2015 veranderde ZoSea de naam van de organisatie in World Surf League, waarna het hoofdkantoor terugverhuisde naar Santa Monica in Californië, en de uitzendrechten van de wedstrijden in eigen beheer werden genomen. Paul Speaker was de eerste CEO van de WSL, tot hij in januari 2017 werd opgevolgd door interim-CEO Dirk Ziff en vervolgens in juli 2017 door Sophie Goldschmidt.
Onder Goldschmidt kocht de WSL in 2017 de Surf Ranch, een kunstmatig golfbad van surflegende Kelly Slater in Lemoore (Californië), dat vanaf dat moment ook wedstrijden van de Championship Tour ging huisvesten.
Op 5 september 2018 kondigde de WSL aan dat mannen en vrouwen vanaf het seizoen 2019 op elk WSL-evenement gelijk prijzengeld zouden ontvangen, een unicum in de internationale sportwereld op dat moment.
Erik Logan, voormalig topman van het Oprah Winfrey Network, volgde Goldschmidt in januari 2020 op als CEO en vertrok in juni 2023; na een tweede interim-periode van Dirk Ziff werd Ryan Crosby, afkomstig van Riot Games, in mei 2024 de nieuwe CEO. Begin 2026 maakte de WSL bekend strategische opties te onderzoeken, waaronder een mogelijke gedeeltelijke of volledige verkoop, na een recordjaar in 2025 en meer dan tien jaar eigendom door Dirk Ziff; kort daarvoor had de league ook haar meerderheidsbelang in de Surf Ranch verkocht.
De Championship Tour (CT), ook wel de World Tour genoemd, vormt het hoogste niveau van de WSL en bestaat uit een reeks wedstrijden op vooraanstaande golfbestemmingen wereldwijd, zoals Pipeline (Hawaï), Bells Beach (Australië), Teahupoʻo (Frans-Polynesië) en Jeffreys Bay (Zuid-Afrika).
Aan het eind van het seizoen worden de puntentotalen van de deelnemers omgezet in een wereldranglijst, waarbij de leider bij mannen en vrouwen wordt gekroond tot wereldkampioen. Vanaf 2021 werd het wereldkampioenschap voor vijf seizoenen (2021–2025) beslist via de "WSL Finals": een eendaagse, knock-outachtige finaledag waarin telkens de top vijf mannen en vrouwen van het reguliere seizoen het tegen elkaar opnamen, aanvankelijk op het strand Lower Trestles in Californië en in 2025 op het rif Cloudbreak in Fiji. Dit format bleek vooral bij de vrouwen tot verrassende uitslagen te leiden, waarbij de leider van het puntenklassement de titel soms alsnog misliep, en werd na kritiek van fans en surfers geschrapt.
Vanaf het seizoen 2026, het vijftigste jaar van het professionele surfen, keert de WSL terug naar een langer seizoensformat dat wordt afgesloten met de Pipe Masters op Hawaï, waarbij de wereldtitels worden bepaald op basis van de resultaten over het volledige seizoen in plaats van een eenmalige finaledag.
Onder de Championship Tour hanteert de WSL een gelaagd systeem van kwalificatietoernooien. De Qualifying Series (QS), georganiseerd in verschillende regio's wereldwijd, vormt de instapcompetitie waarin surfers via een groot aantal regionale wedstrijden punten verzamelen. Sinds 2020 fungeert de Challenger Series (CS) als tussenliggend niveau, bedoeld als opstap naar de Championship Tour; de beste tien mannen en zeven vrouwen aan het eind van de Challenger Series verdienen zo een plek op de Championship Tour van het volgende seizoen.
Surfers die halverwege het seizoen via de zogeheten tussentijdse afvalronde (Mid-Season Cut) van de Championship Tour worden gehaald, keren doorgaans terug naar de Challenger Series om zich opnieuw te kwalificeren. Naast deze drie shortboard-niveaus organiseert de WSL ook aparte wereldtoernooien voor big-wave-surfen, longboarden en junioren.