Makron (znak diakrytyczny)

Ā ā
A̱ a̱
Ǣ ǣ
Ḇ ḇ
C̄ c̄
Ḏ ḏ
Ē ē
Ḡ ḡ
H̱ ẖ
Ī ī
N̄(inne języki) n̄
Ṉ ṉ
M̄(inne języki) m̄
Ō ō
Ṯ ṯ
Ū ū
Z̄ z̄
Ӣ ӣ
Ӯ ӯ

Makron (gr. μακρόv / makrón, dosłownie: długi) – znak diakrytyczny umieszczany nad lub pod samogłoską, początkowo używany do zaznaczania długiej sylaby w metrum greckim lub łacińskim. Dzisiaj używany jest także do zaznaczenia, że dana samogłoska jest długa (jego przeciwieństwem jest brevis ˘, używany początkowo do oznaczenia krótkiej sylaby, a dziś także krótkiej samogłoski).

Różnice między długimi i krótkimi samogłoskami są zwykle fonetyczne. W Międzynarodowym alfabecie fonetycznym makron oznacza pośredni ton; znakiem długiej samogłoski jest zmodyfikowany, trójkątny dwukropek.

W Unikodzie znak diakrytyczny makron występuje w wersjach:

ZnakUnicodeKod HTMLNazwa unikodowaNazwa polska
¯ U+00AF¯ lub ¯ lub ¯MACRONmakron
ˉ U+02C9ˉ lub ˉMODIFIER LETTER MACRONmakron górny modyfikujący
͟ˍ U+02CDˍ lub ˍMODIFIER LETTER LOW MACRONmakron dolny modyfikujący
̄ U+0304̄ lub ̄COMBINING MACRONmakron dostawny górny
̱ U+0331̱ lub ̱COMBINING MACRON BELOWmakron dostawny dolny