| Informacje podstawowe | |
| Majuskuła |
Ō |
|---|---|
| Minuskuła |
ō |
| Podstawowe pismo |
maoryjskie, polinezyjskie, rōmaji, arabskie, etnolekt śląskiego |
| Podstawowy alfabet | |
| Pochodzenie | |
| Oparty na grafemie | |
| Znak diakrytyczny | |
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |
O z makronem (majuskuła: Ō, minuskuła: ō) – litera alfabetu łacińskiego. Składa się ona z litery O i znaku diakrytycznego makron. Przypisywana jest samogłosce [oː].
Litera Ō jest jedną z piętnastu liter alfabetu języka maoryjskiego i jest ona długą samogłoską.
Litera Ō jest używana do łacińskiej transkrypcji słów z języka japońskiego. Litera ta jest w tym wypadku wymawiana jako ou lub podwójne „o” (oo).
Litera jest używana w łacińskim zapisie języka arabskiego.
Litera stosowana jest również do jednego ze sposobów zapisu etnolektu śląskiego. W alfabecie śląskim ślabikŏrzowym jest ona 21. literą.
Litera Ō była wykorzystywana do 1938 roku w alfabecie łotewskiego. W 1940 roku literę przywrócono, a sześć lat później ponownie usunięto.
Litera Ō oraz jej minuskuła w formie Unicode zostały dodane w czerwcu 1993 roku pod nazwami „U+014C” i „U+014D”, wraz z wprowadzeniem Unicode 1.1.
| Znak | Ō | ō | ||
|---|---|---|---|---|
| Nazwa w Unikodzie | Latin Capital Letter O with Macron | Latin Small Letter O with Macron | ||
| Kodowanie | dziesiątkowo | szesnastkowo | dziesiątkowo | szesnastkowo |
| Unicode | 332 | U+014C | 333 | U+014D |
| UTF-8 | 197 140 | c5 8c | 197 141 | c5 8d |
| Odwołania znakowe SGML | Ō | Ō | ō | ō |
| Odwołania znakowe SGML | Ō | ō | ||