Ō

O z makronem
ilustracja
Informacje podstawowe
Majuskuła

Ō

Minuskuła

ō

Podstawowe pismo

maoryjskie, polinezyjskie, rōmaji, arabskie, etnolekt śląskiego

Podstawowy alfabet

łaciński

Pochodzenie
Oparty na grafemie

O

Znak diakrytyczny

makron

Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

O z makronem (majuskuła: Ō, minuskuła: ō) – litera alfabetu łacińskiego. Składa się ona z litery O i znaku diakrytycznego makron. Przypisywana jest samogłosce [oː].

Zastosowanie

Język maoryjski

Litera Ō jest jedną z piętnastu liter alfabetu języka maoryjskiego i jest ona długą samogłoską.

Rōmaji

Litera Ō jest używana do łacińskiej transkrypcji słów z języka japońskiego. Litera ta jest w tym wypadku wymawiana jako ou lub podwójne „o” (oo).

Język arabski

Litera jest używana w łacińskim zapisie języka arabskiego.

Etnolekt śląski

Litera stosowana jest również do jednego ze sposobów zapisu etnolektu śląskiego. W alfabecie śląskim ślabikŏrzowym jest ona 21. literą.

Język łotewski

Litera Ō była wykorzystywana do 1938 roku w alfabecie łotewskiego. W 1940 roku literę przywrócono, a sześć lat później ponownie usunięto.

Kodowanie

Litera Ō oraz jej minuskuła w formie Unicode zostały dodane w czerwcu 1993 roku pod nazwami „U+014C” i „U+014D”, wraz z wprowadzeniem Unicode 1.1.

ZnakŌō
Nazwa w UnikodzieLatin Capital Letter O with MacronLatin Small Letter O with Macron
Kodowaniedziesiątkowoszesnastkowodziesiątkowoszesnastkowo
Unicode332U+014C333U+014D
UTF-8197 140c5 8c197 141c5 8d
Odwołania znakowe SGMLŌŌōō
Odwołania znakowe SGMLŌō

Zobacz też