Ælfric zwany Grammaticusem, albo Elfrykiem Gramatykiem (ur. ok. 955, zm. ok. 1015 lub po 1020) – anglosaski mnich z zakonu benedyktynów i pisarz tworzący zarówno po łacinie, jak i w języku staroangielskim.
W historii literatury Addison pozostaje przede wszystkim mistrzem eseju i twórcą galerii charakterystycznych postaci klubu Spectatora, które zapoczątkowały rozwój powieści obyczajowej. Wizerunek pisarza jako wzorcowego angielskiego dżentelmena utrwala jego korespondencja opublikowana w tomie Letters (1954). W Polsce wybór esejów ze Spectatora ukazał się w przekładzie Zofii Sinkowej, a jego poezje tłumaczyli m.in. Ludwik Kamiński, Jan Kasprowicz i Stefan Rosołowski.
Życiorys
Był członkiem zakonu benedyktynów. Kształcił się w klasztorze benedyktyńskim w Winchesterze, pod kierunkiem Etelwolda, który był tam biskupem w latach 963-984. Należy przypuszczać, że w Winchesterze odznaczył się jako uczony ponieważ w roku 987 został wysłany do opactwa w Cernel(inne języki) (obecnie Cerne Abbas w Dorset) aby nauczać tamtejszych mnichów. Spędził tam większość życia. Od roku 1005 był opatem klasztoru w Eynsham (obecnie Evesham w Worcestershire). Od 1005 pełnił funkcję opata klasztoru w Eynsham (dzisiejsze Evesham w Worcestershire).
Dla potrzeb nowicjuszy zakonnych opracował adaptację łacińskiego podręcznika gramatyki autorstwa Prisciana oraz opracował własny podręcznik Colloquay (Rozmowa). Były to ćwiczenia w formie dialogów z retoryki łacińskiej wraz z obszernymi wyjaśnieniami w języku staroangielskim. Przełożył na angielski, dodając własny komentarz, siedem pierwszych ksiąg Starego Testamentu i uzupełniając je autorskim komentarzem.
W dziejach zapisał się jako autor Kazań powszechnych(inne języki) (ang.Catholic Homilies, 989–1002), dzieła kompilacyjnego zawierającego przekłady opowieści biblijnych, dzieł Ojców Kościoła oraz żywotów świętych. Dzieło to cieszyło się w średniowiecznej Anglii wyjątkową popularnością, a jego harmonijna kompozycja oraz rytmiczna, aliteracyjna proza sytuują Ælfrica wśród najwybitniejszych przedstawicieli piśmiennictwa staroangielskiego.
