| część miasta | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Aglomeracja | |
| Miasto | |
| W granicach Aleksandrowa Łódzkiego |
1 stycznia 1988 |
| Populacja (1971) • liczba ludności |
|
| Strefa numeracyjna |
(+48) 42 |
| Kod pocztowy |
95-070 |
| Tablice rejestracyjne |
EZG |
| SIMC |
1041981 |
Położenie na mapie Aleksandrowa Łódzkiego | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa łódzkiego | |
Położenie na mapie powiatu zgierskiego | |
Położenie na mapie gminy Aleksandrów Łódzki | |
Łomnik – dawniej samodzielna wieś, od 1988 część miasta Aleksandrowa Łódzkiego w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim. Leży na wschodzie miasta, w rejonie ulicy Łomnik.
Historycznie i przestrzennie związany z pobliską Szatonią.
Dawniej samodzielna miejscowość. Od 1867 w gminie Brużyca. W okresie międzywojennym należał do powiatu łódzkiego w woj. łódzkim. W 1921 roku liczył 47 mieszkańców. 27 marca 1924 zniesiono gminę Brużyca, a Łomnik włączono do nowo utworzonej gminy Brużyca Wielka. 1 września 1933 ustanowiono gromadę (sołectwo) Szatonia w granicach gminy Brużyca Wielka, w skład której weszły wsie Szatonia i Łomnik.
Podczas II wojny światowej włączona do III Rzeszy. Po wojnie Łomnik powrócił do powiatu łódzkiego w woj. łódzkim, nadal jako część gromady Szatonia, jednej z 20 takich gminy Brużyca Wielka. W związku z reorganizacją administracji wiejskiej jesienią 1954 Łomnik wszedł w skład nowej gromady Brużyca Wielka. W 1971 roku ludność wsi (wraz z Szatonią) wynosiła 325.
Od 1 stycznia 1973 w gminie Aleksandrów Łódzki. W latach 1975–1987 miejscowość należała administracyjnie do województwa łódzkiego.
1 stycznia 1988 Szatonię z Łomnikiem włączono do Aleksandrowa Łódzkiego.