С

С
Ilustracja
Informacje podstawowe
Majuskuła

С

Minuskuła

с

Podstawowe pismo

cyrylica

Pochodzenie
Oparty na grafemie

Ϲ ϲ

Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

С, с (es) – litera podstawowej cyrylicy, oznaczająca spółgłoskę [s]. Jej kształt pochodzi od jednego z wariantów greckiej litery Σ (Ϲ ϲ).

W niektórych pozycjach oznacza spółgłoskę miękką:

Kodowanie

ZnakСс
Nazwa w UnikodzieCyrillic Capital Letter EsCyrillic Small Letter Es
Kodowaniedziesiątkowoszesnastkowodziesiątkowoszesnastkowo
Unicode1057U+04211089U+0441
UTF-8208 161d0 a1209 129d1 81
Odwołania znakowe SGMLССсс
Macintosh Cyrillic14591241F1
ISO 8859-5193C1225E1
Windows-1251209D1241F1
KOI8-R i KOI8-U243F3211D3

Wariant niewystępujący w Unikodzie

Ilustracja
Informacje podstawowe
Podstawowe pismo

cyrylica

Pochodzenie
Twórca

M. Kułajew

Oparty na grafemie

С

Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

– litera rozszerzonej cyrylicy. Została stworzona przez M. Kułajewa i umieszczona w projekcie alfabetu jego autorstwa, mającego służyć do zapisu języka baszkirskiego. Jej odpowiednikiem w piśmie arabskim była litera ث‬, w projekcie alfabetu łacińskiego z 1924 r. dwuznak Th, w alfabecie łacińskim z lat 1930–1940 litera . Współcześnie wykorzystuje się natomiast literę Ҫ.

Według stanu z 2019 r. litera nie miała reprezentacji w Unikodzie.

Zobacz też