 Zdjęcie z HST | |
| Odkrywca | |
|---|---|
| Data odkrycia |
18 października 1977 |
| Numer kolejny |
2060 |
| Oznaczenie tymczasowe |
1977 UB |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Przynależność obiektu |
|
| Półoś wielka |
13,6857 au |
| Mimośród |
0,3788 |
| Peryhelium |
8,5018 au |
| Aphelium |
18,8696 au |
| Okres obiegu wokół Słońca |
50,63 lat |
| Inklinacja |
6,94° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica |
ok. 166 km |
| Okres obrotu |
(5 h 55 min) h |
| Albedo |
0,15 ± 0,03 |
| Jasność absolutna |
ok. 5,8m |
| Typ spektralny | |
(2060) Chiron, inaczej 95P/Chiron – małe ciało Układu Słonecznego zaliczane do planetoid z grupy centaurów (w tym kontekście używane jest pierwsze oznaczenie) oraz do komet okresowych (drugie oznaczenie).
Chiron krąży pomiędzy orbitami Saturna i Urana. Ma średnicę pomiędzy 148 a 208 km, krąży w średniej odległości 13,7 au. od Słońca. Został odkryty 18 października 1977 przez Charlesa Kowala w obserwatorium astronomicznym na Mount Palomar. Nazwa planetoidy pochodzi od Chirona, jednego z najbardziej znanych centaurów w mitologii greckiej.
W otoczeniu Chirona zaobserwowano słabą komę, będącą cechą charakterystyczną komet, która powstała w wyniku wybuchów gazu na jego powierzchni (zjawisko to związane jest z okresowym podnoszeniem się temperatury wskutek działania promieni słonecznych).