Obraz uzyskany przez Very Large Telescope | |
| Odkrywca | |
|---|---|
| Data odkrycia |
18 października 1847 |
| Numer kolejny |
8 |
| Charakterystyka orbity (2024-10-17) | |
| Przynależność obiektu |
|
| Półoś wielka |
2,2010 au |
| Mimośród |
0,1566 |
| Peryhelium |
1,8564 au |
| Aphelium |
2,5456 au |
| Okres obiegu wokół Słońca |
3 lata 96 dni 23 godziny |
| Średnia prędkość |
19,95 km/s |
| Inklinacja |
5,89° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica |
145×145×120 km |
| Masa |
ok. 3,6 × 1018 kg |
| Średnia gęstość |
ok. 2,7 g/cm3 |
| Okres obrotu |
ok. 12,865 h |
| Albedo |
0,23 |
| Jasność absolutna |
ok. 6,61m |
| Typ spektralny | |
| Średnia temperatura powierzchni |
śred. ~180 K |
| Satelity naturalne |
brak danych |
(8) Flora – ósma w kolejności odkrycia planetoida z pasa planetoid.
(8) Flora została odkryta 18 października 1847 roku przez Johna Russella Hinda w Londynie.
Nazwa planetoidy pochodzi od bogini rzymskiej Flory i została zaproponowana przez astronoma Johna Herschela.
Orbita planetoidy Flora nachylona jest pod kątem 5,89° do ekliptyki, a jej mimośród wynosi 0,16. Ciało to krąży w średniej odległości 2,20 au wokół Słońca. Peryhelium orbity znajduje się 1,86 au, a aphelium 2,55 au od Słońca. Na jeden obieg Słońca planetoida ta potrzebuje 3 lata i 97 dni.
Jest to ciało, którego wielkość wynosi 145×145×120 km, jest więc to obiekt o nieregularnym kształcie. Albedo Flory jest dość duże jak na planetoidę i wynosi około 0,23, natomiast jej absolutna wielkość gwiazdowa sięga około 6,61m. Okres obrotu tego ciała określa się na ok. 12 godzin i 48 minut, oś obrotu nachylona jest do płaszczyzny orbity planetoidy pod kątem 78°.
Od nazwy tej planetoidy pochodzi określenie dla całej rodziny planetoid, które charakteryzują się podobnymi cechami co Flora, a nazywanej czasem rodziną Ariadne.
Widmo 8 Flory wskazuje, że składa się ona w dużej części z mieszanki skał krzemianowych, zawierających piroksen i oliwin oraz z metali, takich jak żelazo i nikiel. Jest ona prawdopodobnie źródłem pochodzenia meteorytów zwanych chondrytami grupy L.