Forsteryt
 Kryształ forsterytu | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Mg2SiO4 – krzemian magnezu |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
6,5–7,0 |
| Przełam |
muszlowy |
| Łupliwość |
niewyraźna, niezauważalna |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, krótkosłupkowy |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
rombowy |
| Klasa krystalograficzna |
dwupiramidalna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
3,22–3,27 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zazwyczaj bezbarwna lub biała, bywa też zielona do żółtej |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty, na powierzchniach przełamu – tłusty |
| Współczynnik załamania |
1,636–1,772 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,033–0,042 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.AC.05 |
Forsteryt – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy oliwinów. Forsteryt należy do grupy minerałów rzadkich. Forsteryt znaleziony został w meteorytach żelaznych i w próbkach pyłu kosmicznego z sondy Stardust.
Nazwa pochodzi od nazwiska angielskiego handlowca i kolekcjonera minerałów Adolariusa Jacoba Forstera (1739–1806).
Charakterystyka
Właściwości
Tworzy kryształy tabliczkowe i krótkosłupkowe. Przeważnie występuje w skupieniach ziarnistych i zbitych. Jest kruchy, przezroczysty, tworzy kryształy mieszane z fajalitem.
Występowanie
Stanowi składnik skał metamorficznych: marmurów, bywa spotykany w formie „bomb oliwinowych” w lherzolitach, perydotytach, pikrytach, dunitach. Został też stwierdzony w niektórych meteorytach bogatych w nikiel. Towarzyszą mu kalcyt, spinel, hematyt, pseudobrookit, magnetyt, flogopit, fluorapatyt oraz diopsyd.
Miejsca występowania:
- Na świecie: Rosja – Ural, Pakistan – Supat, Kohistan, USA – Arizona, Włochy – Monte Soma, okolice Wezuwiusza.
- W Polsce: stwierdzono jego występowanie wśród marmurów dolomitowych na Dolnym Śląsku, w Rędzinach w Rudawach Janowickich (Sudety).
Zastosowanie
- ma znaczenie naukowe i kolekcjonerskie.
Zobacz też
Przypisy
Linki zewnętrzne
