Oliwiny

Perydot
Bazalt z widocznymi oliwinami
Perydot w bazalcie

Oliwiny – grupa minerałów zaliczana do krzemianów wyspowych. Barwa oliwinów zależy od ich składu chemicznego i waha się od bezbarwnej (przy niskiej zawartości jonów żelaza), przez jasnozieloną i żółtawą, do oliwkowozielonej lub brunatnej.

Ogólny wzór chemiczny oliwinów to (Mg, FeII)2SiO4.

Dobrze wykształcone oliwiny, o wyrazistej barwie nazywane są chryzolitami. Jest to również inne określenie oliwinów właściwych (oliwinów posiadających 70-90% mol. Mg2SiO4).

Do grupy oliwinów należą: forsteryt (Mg2SiO4), fajalit (Fe2SiO4), chryzolit (oliwin właściwy), hialosyderyt, hortonolit, ferrohortonolit(inne języki), tefroit(inne języki) (Mn2SiO4), knebelit(inne języki) ((Mn, Fe)2SiO4), ferroknebelit ((Fe, Mn)2SiO4) i liebenbergit(inne języki) ((Ni, Mg)2SiO4).

Właściwości

Oliwiny są bardzo podatne na przeobrażenia (procesy pomagmowe, wietrzenie, procesy hydrotermalne).

Typowe dla nich procesy przeobrażeń to:

Są jednymi z głównych składników meteorytów oraz powszechnie występują w skałach księżycowych.

Występowanie

Miejsca występowania: Egipt – kryształy ponad 5 cm; Kenia; Tanzania; Etiopia; USA; Meksyk; Czechy; Rosja – kryształy fajalitu ok. 10 cm (Kołyma), kryształy forsterytu ok. 16cm (Ural).

Tefroity występują w Langban (Szwecja), Franklin (New Jersey, USA) oraz w górach Ural. Knebelity i ferroknebelity pojawiają sie w złożach manganu np. Dannemora (Szwecja), Iwdel (Rosja).

W Polsce oliwiny występują w marmurach koło Kamiennej Góry na Dolnym Śląsku i w bazaltach w okolicy Lubania i Lwówka Śląskiego. Ich relikty zaobserwowano w Ząbkowicach Śląskich.

Zastosowanie

Porównanie forsterytu, oliwinu właściwego i fajalitu

Dane przedstawione poniżej są opisem składu chemicznego modeli wyidealizowanych. W przyrodzie naturalne "czyste" człony szeregu izomorficznego forsteryt-fajalit nie występują.

Forsteryt

Oliwin właściwy

  • Wzór empiryczny: [Mg1,6,FeII0,4]SiO4
  • Masa cząsteczkowa g/cm3: 153,31
    • magnez (Mg) – 25,37% (42,06% MgO)
    • żelazo (Fe) – 14,57% (18,75% FeO)
    • krzem (Si) – 18,32% (39,19% SiO2)
    • tlen (O) – 41,74%

Fajalit

  • Wzór empiryczny: FeII2SiO4
  • Masa cząsteczkowa g/cm3: 203,78

Bibliografia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Andrzej Bolewski, Andrzej Manecki, Mineralogia szczegółowa, Warszawa: Wydawnictwo PAE, 1993, s. 326-330, ISBN 83-85636-03-X [dostęp 2026-10-20].

Zobacz też