| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
krzemian żelaza (Fe2[SiO4]) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
7 |
| Przełam |
muszlowy |
| Łupliwość |
niewyraźna, trójkierunkowa |
| Układ krystalograficzny |
rombowy |
| Klasa krystalograficzna |
dwupiramidalna |
| Gęstość |
4,39 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
brunatnobursztynowa, brunatna, oliwkowozielona, zielonożółta, żółta, brązowa |
| Rysa |
biała, bezbarwna |
| Połysk |
szklisty, metaliczny, tłusty |
| Inne |
dwójłomność: 0,042–0,051 pleochroizm: widoczny dyspersja (optyka): słaba |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.AC.05 |
Fajalit – bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów, z grupy oliwinów. Nazwa związana jest z miejscem występowania minerału – wulkaniczną wyspą Faial na Azorach.
Tworzy kryształy tabliczkowe, krótkosłupkowe. Najczęściej występuje w skupieniach ziarnistych i masywnych. Jest kruchy, przeświecający, tworzy szereg izomorficzny z forsterytem. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są magnez i mangan.
Stanowi składnik skał metamorficznych i magmowych: pegmatytów, granitów, syenitów, ryolitów. W złożach tlenkowych rud żelaza. Towarzyszą mu zwykle trydymit, hematyt, krystobalit, obsydian, flogopit i kwarc.
Miejsca występowania: Rosja – Kołyma (największe znalezione kryształy – do 20 cm), USA – Massachusetts, Teksas, Wyspy Azory, Norwegia, Włochy.
W Polsce – bywa spotykany w zmetamorfizowanych rudach żelaza na Dolnym Śląsku i w okolicach Strzegomia.