29 marca - po oblężeniu Płocka przez wojska czesko-krzyżackie, książę płocki Wacław został zmuszony do złożenia hołdu lennego królowi czeskiemu Janowi Luksemburskiemu
3 kwietnia - po powrocie do Torunia Jan Luksemburski nadał Krzyżakom Mazowsze i ziemię dobrzyńską, a następnie ruszył w kierunku Czech przez Nową Marchię
20 stycznia - wyruszenie z Królewca wyprawy Jana Luksemburskiego z Krzyżakami na Żmudź. W rejzie biało udział 300 rycerskich „gości” wraz z własnymi pocztami, 200 braci zakonnych na czele z wielkim mistrzem Wernerem von Orseln oraz 18 tys. żołnierzy krzyżackich. Wziął w niej też udział także lennik Jana Luksemburskiego książę Bolko niemodliński. Wojsko przeszło przez zamarznięty Zalew Kuroński do Kłajpedy i wkroczyło na Żmudź. Terenem działań wojennych były obszary nad rzeką Jurą i na wschód od niej, aż do rzeki Anczy. Według Kanonika Sambijskiego krzyżowcy zdobyli pięć grodów (Medwiagoła, Sisditen, Castrum Gedemini, Gieguże, Oukaym). Przeciwko rejzie wystąpił w lutym Władysław Łokietek atakując ziemie Zakonu krzyżackiego, co spowodowało wycofanie się krzyżowców.
↑MarcinM.WiewióraMarcinM. (red.), Castra Terrae Culmensis: na rubieży chrześcijańskiego świata, t. 1, Toruń: Instytut Archeologii, 2020, s. 138-140, ISBN978-83-231-4365-9 [dostęp 2025-08-13](pol.).