2-Merkaptoetanol
2-Merkaptoetanol
Nazewnictwo
Nomenklatura systematyczna (IUPAC )
2-sulfanyloetanol
Inne nazwy i oznaczenia
β-merkaptoetanol, 2-hydroksy-1-etanotiol, tioglikol, BME, 2BME, β-met
Ogólne informacje
Wzór Hilla
C2 H6 OS
Inne wzory
HOCH2 CH2 SH
Masa molowa
78,13 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS
60-24-2
PubChem
1567
DrugBank
DB03345
InChI
InChI=1S/C2H6OS/c3-1-2-4/h3-4H,1-2H2
InChIKey
DGVVWUTYPXICAM-UHFFFAOYSA-N
Niebezpieczeństwa
Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
Zwroty H
H301+H331 , H310 , H315 , H317 , H318 , H361d , H373 , H410
Zwroty P
P273 , P280 , P301+P310 , P302+P352+P310 , P304+P340+P311 , P305+P351+P338
NFPA 704
Temperatura zapłonu
74 °C
Numer RTECS
KL5600000
Dawka śmiertelna
LD50 98–162 mg/kg (szczur, doustnie)
Podobne związki
Podobne związki
glikol etylenowy
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotycząstanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
2-Merkaptoetanol , BME – organiczny związek chemiczny z grupy tioli , pochodna glikolu etylenowego posiadająca przy atomie węgla C2 (β) grupę tiolową zamiast grupy hydroksylowej . 2-Merkaptoetanol jest stosowany jako odczynnik analityczny i jako substrat do syntez. W wysokich stężeniach redukuje mostki dwusiarczkowe , co prowadzi do degradacji trzecio- i czwartorzędowej struktury białka .
Zastosowanie
Redukcja mostków dwusiarczkowych
2-Merkaptoetanol jest stosowany w biochemii do denaturacji białek , których struktura stabilizowana jest przez mostki dwusiarczkowe, na drodze ich redukcji :
Przypisy
1 2 3 4 5 Lide 2009 ↓ , s. 3 -324.
1 2 Farmakopea Polska X , Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych , 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4 , OCLC 903979769 .
1 2 3 2-Merkaptoetanol (nr M6250) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich ( Merck ) na obszar Polski. [dostęp 2021-07-01].
↑ Lide 2009 ↓ , s. 8 -42.
↑ 2-Mercaptoethanol (nr M6250) (ang. ) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich ( Merck ) na obszar Polski. [dostęp 2012-06-04]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki )
↑ Lide 2009 ↓ , s. 16 -14.
↑ F.N. F.N. Woodward F.N. F.N. , Monothioethylene glycol and thiodiglycol , „Journal of the Chemical Society”, 1948, s. 1892–1894, DOI : 10.1039/JR9480001892 (ang. ) .
↑ Gustavus Edwin G.E. Wilson Gustavus Edwin G.E. , M.G. M.G. Huang M.G. M.G. , W.W. W.W. Schloman W.W. W.W. , Facile synthesis of 1,3-oxathiolanes from ketones and i-mercaptoethanol , „Journal of Organic Chemistry ”, 33 (5), 1968, s. 2133–2134, DOI : 10.1021/jo01269a103 (ang. ) .
↑ Lubert L. Stryer Lubert L. , Biochemia , Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1986, s. 46, ISBN 83-01-00140-2 .