| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie |
1921 |
| Rozformowanie |
1921 |
| Tradycje | |
| Rodowód | |
| Dowódcy | |
| Pierwszy |
kpt. Kazimierz Derkacz |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | |
| Formacja | |
| Podległość |
Główna Komenda Batalionów Celnych |


3 Batalion Celny – jednostka organizacyjna formacji granicznych II Rzeczypospolitej.
Na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych nr 3046/Org z dnia 24 marca 1921 w miejsce batalionów wartowniczych i batalionów etapowych utworzone zostały bataliony celne. 3 batalion celny powstał w granicach DOG Pomorze, a zorganizowano go na bazie 1/II batalionu wartowniczego. Etat batalionu wynosił 14 oficerów i 600 szeregowych. Podlegał Komendzie Głównej Batalionów Celnych, a pod względem politycznym Ministrowi Spraw Wewnętrznych.
Mimo że batalion był w całym tego słowa znaczeniu oddziałem wojskowym, nie wchodził on w skład pokojowego etatu armii. Uniemożliwiało to uzupełnianie z normalnego poboru rekruta. Ministerstwo Spraw Wojskowych zarówno przy ich formowaniu, jak i uzupełnianiu przydzielało mu często żołnierzy podlegających zwolnieniu, oficerów rezerwy oraz szeregowców i oficerów zakwalifikowanych przez dowództwa okręgów generalnych jako nie nadających się do dalszej służby wojskowej.
24 maja 1921 dowództwo 3 kompanii celnej przeniesione zostało z Nakła do Parchowa.
Rozkazem tajnym nr 10 z 7 października 1921 Komendant Główny Batalionów Celnych nakazał likwidację batalionów nr 14., 17. i 18. W myśl tego rozkazu 17 batalion celny miał przekazać swoją 1 kompanię do 3 batalionu celnego w Kościerzynie. W dniu 28 października wszystkie kompanie rozformowywanych batalionów winny odejść do miejsc nowego przeznaczenia.
W listopadzie 1921 Ministerstwo Spraw Wewnętrznych postanowiło powołać brygady celne. 3 batalion celny wszedł w struktury 1 Brygady Celnej.
Z końcem 1921 batalion został rozwiązany. Jego miejsce zajął przybyły z Wielkopolski 17 batalion celny.
17 maja 1921 Główna Komenda Batalionów Celnych zarządziła zmiany dyslokacyjne batalionów. 3 batalion celny miał ochraniać odcinek granicy od Boszpola do Prądzony. Sztab batalionu rozlokowany miał być w Kościerzynie.
Odcinek batalionowy podzielony był na cztery pododcinki, które obsadzały kompanie wystawiające posterunki i patrole. Posterunki wystawiano wzdłuż linii granicznej w taki sposób, by mogły się nawzajem widzieć w dzień. W tym zakresie batalion współpracował z posterunkami i patrolami Policji Państwowej. Współpraca polegała na tym, że te pierwsze wystawiały wzdłuż linii granicznej stale posterunki i patrole, natomiast policja tworzyła je w głębi strefy, poza linią graniczną. W zakresie ochrony granicy batalion podlegał staroście.
19 batalion celny w Wejherowie ⇔ 20 batalion celny w Chojnicach – VI 1921
| stopień | imię i nazwisko | okres pełnienia służby | kolejne stanowisko |
|---|---|---|---|
| kpt. | Kazimierz Derkacz. | IV – XI 1921 |

| OdeB 3 batalionu celnego w Kościerzynie na dzień 8 kwietnia i 1 listopada 1921: | ||||
|---|---|---|---|---|
| kompania | 1. Gowidlino | 2. Linja | 3. Przymuszewo | 4. Parchowo |
| dowódcy | por. Wacław Korzak chor. Florian Polec |
por. Jan Kaczorowski | ppor. Tadeusz Kotoni | por. Władysław Łosiński por. Jan Andruchowicz |
| placówki | Kamienica | |||
| Skrzeszewo I | Chośnica | |||
| Skrzeszewo II | Strzebielino | Łąki | Leśniczówka Parchowo | |
| Załakowo | Tempcz | Wojsk | Jamno | |
| Kowale | Borki | Gołczewo | ||
| Smolniki | Tłuczewo | Glizur | Daknan | |
| Dolina Jadwigi | Prądzonka | Glinowo | ||
| Stara Huta | Kauczyn | Luboń | Wygoda | |
| Kamionka | Wilhelmowo | Skorzewo | Skwierawy | |
| Bawernica | Zakrzewo | Dywań | Żelewiec | |
| Chośnica | Niepoczałowice | |||