Prototyp ANBO-I | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Konstruktor | |
| Typ | |
| Konstrukcja |
dolnopłat o konstrukcji drewnianej |
| Załoga |
1 |
| Historia | |
| Data oblotu |
14 lipca 1925 |
| Wycofanie ze służby |
1935 |
| Liczba egz. |
1 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | |
| Moc | |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
10 m |
| Długość |
5,75 m |
| Powierzchnia nośna |
11,4 m² |
| Masa | |
| Własna |
190 kg |
| Startowa |
300 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
142 km/h |
| Prędkość minimalna |
50 km/h |
| Pułap |
4200 m |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| Karo Aviacija | |
| Rzuty | |
ANBO-I – litewski samolot szkolny z połowy lat 20. XX wieku.

W okresie międzywojennym na Litwie skonstruowano niewielką ilość typów samolotów. Pierwszymi były zaprojektowane przez Jurgisa Dobkevičiusa maszyny Dobi-I, Dobi-II i Dobi-III, które powstały w latach 1922–1924. W 1924 roku por. Antanas Gustaitis skonstruował dolnopłat szkolny, który zbudowano w Warsztatach Lotniczych w Kownie. Samolot, nazwany ANBO-I, został oblatany 14 lipca 1925 roku i do 1935 roku służył w lotnictwie wojskowym (numer ewidencyjny 17). Po zakończeniu użytkowania przekazany został do Muzeum Wojskowego im. Witolda Wielkiego, a obecnie jest eksponowany w Litewskim Muzeum Lotnictwa w Kownie.
ANBO-I był jednosilnikowym, jednomiejscowym dolnopłatem szkolnym konstrukcji drewnianej. Rozpiętość skrzydeł wynosiła 10 metrów, a powierzchnia nośna miała wielkość 11,4 m². Długość samolotu wynosiła 5,75 metra. Masa własna płatowca wynosiła 190 kg, zaś masa całkowita (startowa) 300 kg. Podwozie klasyczne, stałe.
Napęd stanowił chłodzony powietrzem 3-cylindrowy silnik gwiazdowy Anzani o mocy 26 kW (35 KM). Prędkość maksymalna wynosiła 142 km/h, zaś prędkość minimalna 50 km/h. Maszyna osiągała pułap 4200 metrów.