Abaton (gr. ἄβατος ábatos – niedostępny) – termin architektoniczny o odmiennych znaczeniach:
- w starogreckich asklepiejonach rodzaj sypialni (dormitorium) przeznaczonej dla pacjentów oczekujących cudownego uzdrowienia podczas snu. Zwykle budowany w postaci długiej stoi (np. abaton w Epidauros o długości 70 m);
- w starożytnej Grecji święte miejsce, zazwyczaj okręg sakralny, podziemne pomieszczenie przy świątyni greckiej lub święty gaj, do którego dostęp mieli wyłącznie kapłani, a niekiedy wierni, którzy poddali się rytualnemu oczyszczeniu.
