Achoris
Życiorys
Jego ewentualne związki rodzinne z Neferitesem I i Neferitesem II są trudne do ustalenia. W zależności od źródła przedstawiany jest jako prawowity następca Neferitesa bądź jako uzurpator.
Po śmierci Neferitesa I i walkach o sukcesję objął władzę ok. 390 p.n.e. Prowadził aktywną działalność budowniczą, m.in. w El-Kab, Medinet Habu czy Tod. Cała jego polityka zagraniczna była ukierunkowana na organizację obrony Egiptu przed perskim najeźdźcą. Achoris stworzył armię ateńskich najemników pod wodzą Chabriasa i flotę wojenną. Zawierał liczne przymierza skierowane przeciwko Persji - z władcą Salaminy (a później całego Cypru) Ewagorasem, z greckimi miastami Azji Mniejszej, kartagińskimi Barkidami, a w 389 lub 388 p.n.e. z Atenami.
W 387 p.n.e. udało się Ewagorasowi zdobyć Cypr, ale już w następnym roku sojusznicy opuścili Achorisa i Ewagorasa, zawierając separatystyczny pokój z Persją. Zwolnione z działań w Azji Mniejszej i Grecji siły perskie uderzyły na Egipt w następnym roku, ale zostały odparte przez Achorisa. W tym czasie Ewagoras zdobył Tyr i osiadł w Cylicji. Persowie odzyskali utracone na rzecz Ewagorasa ziemie w latach 381-380 p.n.e. W 380 p.n.e. Ewagoras zmuszony został do zawarcia pokoju z Persją. Prawdopodobnie w tym samym roku Achoris został pozbawiony władzy i zmarł.
Tytulatura
| Królewski Protokół |
| serech lub Horusowe: |
|
|
| trl.: ꜤꜢ ib mry tꜢwy |
| nebti lub Należący do Obu Pań: |
|
|
| trl.: ḳnw |
| Złotego Horusa: |
|
|
| trl.: stp nṯrw |
| prenomen lub imię tronowe: |
|
|
| trl.: ḫnm mꜢꜤt rꜤ (Chnemmaatre/Maatibre) |
| tłum.: Obdarzony Maat, Re |
| nomen lub imię rodowe: |
|
|
| trl.: hkr (Hakor) |
| tłum.: Beduin (?) |
Poza wymienionymi znane są rozliczne warianty zapisu imion Achorisa; w niektórych przypadkach jego nomen odczytuje się jako Hagor.