Adam Zych
| Data i miejsce urodzenia |
28 lipca 1945 |
|---|---|
| Data śmierci |
11 stycznia 2026 |
| profesor nauk społecznych | |
| Specjalność: pedagogika starzenia się (geragogika), psychologia religii | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1975 |
| Habilitacja |
1984 |
| Profesura |
19 lutego 2014 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia |
Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Kielcach |
| Odznaczenia | |
   | |
Adam Alfred Zych (ur. 28 lipca 1945 w Częstochowie, zm. 11 stycznia 2026) – polski psycholog, pedagog, poeta, tłumacz, profesor nauk społecznych.
Życiorys
W 1964 roku ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Jarosława Dąbrowskiego w Częstochowie. W latach 1966–1971 odbył studia z zakresu filozofii i psychologii na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Doktoryzował się w 1975 roku w Instytucie Badań Pedagogicznych w Warszawie. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1984 na Uniwersytecie Gdańskim. Postanowieniem Prezydenta RP z 19 lutego 2014 roku otrzymał tytuł naukowy profesora nauk społecznych.
W latach 1971–1975 pracował jako inspektor ds. zawodowej rehabilitacji inwalidów w Zespole Opieki Zdrowotnej w Szczecinie. W 1975 roku podjął pracę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach, przekształconej następnie w Akademię Świętokrzyską. Początkowo zatrudniony był na stanowisku adiunkta, a później docenta (1987) i od 1990 profesora. W latach 80. napisał hymn WSP do muzyki Mirosława Niziurskiego. W 1991 roku był stypendystą Northwestern University. Gościnnie wykładał na Uniwersytecie w Gießen (1987 i 1988), Uniwersytecie Wiedeńskim (1995) i na Europejskim Uniwersytecie Viadrina (1996). Obecnie związany jest z Dolnośląską Szkołą Wyższą we Wrocławiu.
Jego zainteresowania badawcze obejmowały gerontologię społeczną, pedagogikę starzenia się i starości oraz psychologię religii. Był autorem artykułów w „Pro Memoria”, „Sztuce”, „Ikarze” i „Świętokrzyskim Kwartalniku Literackim”. Wystąpił w filmie dokumentalnym pt. Kielce, czyli polski Bronx (1995). Odznaczony został m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi i Medalem Komisji Edukacji Narodowej. Uhonorowano go również Nagrodą Miasta Kielce i Medalem Miasta Oświęcimia oraz tytułem Przyjaciel Seniora.
Był encyklopedystą, redaktorem Encyklopedii starości, starzenia się i niepełnosprawności wydanej w latach 2017–2018. Opublikował kilkanaście tomików wierszy, również w językach angielskim i niemieckim.
W ostatnich miesiącach życia zmagał się z chorobą nowotworową. Zmarł 11 stycznia 2026 roku we Wrocławiu.