Adiunkt (z niem. od łac. adiunctus „przyprzężony” od ad + iungo „przyprzęgam, przyłączam”) – stanowisko w polskich szkołach wyższych i placówkach naukowo-badawczych dla pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych posiadających co najmniej stopień naukowy doktora.
Do roku 2018 w służbie bibliotecznej istniały też stanowiska adiunkta bibliotecznego oraz adiunkta dokumentacji i informacji naukowej.
Kandydat na stanowisko adiunkta musi posiadać stopień naukowy doktora, wykazywać się aktywnością naukową udokumentowaną publikacjami w recenzowanych wydawnictwach o zasięgu krajowym bądź międzynarodowym i musi złożyć plany dalszej działalności naukowej. Ocenie podlega również działalność dydaktyczna kandydata. Zgodnie z nieobowiązującym już Prawem o szkolnictwie wyższym zatrudnienie na tym stanowisku osoby ze stopniem doktora następowało na okres do 8 lat. W związku z zaawansowaniem rozprawy habilitacyjnej, po uzyskaniu pozytywnej opinii Komisji, możliwe było przedłużenie zatrudnienia o dalsze 2 lata. Adiunkci bez stopnia doktora habilitowanego podlegali ocenie w czwartym i ósmym roku zatrudnienia na tym stanowisku. Adiunkci ze stopniem doktora habilitowanego byli oceniani co 4 lata.
Wysokość minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego, premii i dodatków pracowników zatrudnionych w uczelni publicznej reguluje rozporządzenie ministra właściwego dla spraw nauki i szkolnictwa wyższego.
W Stanach Zjednoczonych i wielu krajach anglosaskich nie istnieje odpowiednik pozycji adiunkta. Często porównywana do pozycji adiunkta jest pozycja assistant professor, która zakresem zadań nie różni się od niej. W Niemczech adiunktowi odpowiada Juniorprofessor. Częstą pomyłką jest tłumaczenie stanowiska adiunkta jako adjunct professor, która to rola jest jednak zarezerwowana dla wykładowców, którzy w wymiarze nieprzekraczającym połowy etatu prowadzą zajęcia lub badania naukowe.
| Stopnie i tytuły |
| ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Stanowiska |
|
