Address Resolution Protocol
Ten artykuł dotyczy protokołu komunikacyjnego. Zobacz też: ARP Instruments – producent syntezatorów.
Address Resolution Protocol (ARP) – protokół sieciowy umożliwiający mapowanie logicznych adresów warstwy sieciowej (warstwa 3) na fizyczne adresy warstwy łącza danych (2). Protokół ten nie ogranicza się tylko do kojarzenia adresów IP z adresami MAC stosowanymi w sieciach Ethernet, lecz jest także wykorzystywany do odpytywania o adresy fizyczne stosowane w technologiach Token ring czy FDDI. Zdefiniowany jest w RFC 826 i jest określany jako standard internetowy STD 37.
Protokół ARP opisuje także zachowanie systemu operacyjnego, który zarządza tzw. tablicą ARP. Znajdują się w niej pary: adres warstwy sieciowej i przypisany do niego adres fizyczny. Zapobiega to wysyłaniu zapytania ARP przy próbie wysłania każdego pakietu do hosta znajdującego się w tej samej sieci.
Protokół ARP nie jest niezbędny do działania sieci komputerowych, może zostać zastąpiony przez statyczne wpisy w tablicy ARP, przyporządkowujące adresom warstwy sieciowej adresy fizyczne na stałe.
Zasada działania
ARP działa w następujący sposób:
- W celu ustalenia adresu fizycznego hosta docelowego wysyłane jest żądanie ARP request do wszystkich hostów znajdujących się w tej samej sieci. Zapytanie zawiera adres logiczny hosta docelowego oraz adres fizyczny hosta wysyłającego zapytanie.
- Na zapytanie odpowiada tylko ten host, którego adres logiczny jest identyczny z adresem logicznym umieszczonym w zapytaniu. Odpowiedź zawiera adres logiczny i fizyczny hosta docelowego.
- Odebrany adres fizyczny zapisywany jest w tablicy ARP i parowany z adresem logicznym hosta docelowego, dzięki czemu nie będzie wymagane ponowne odkrywanie adresu fizycznego do momentu wyczyszczenia tablicy.
Często po podłączeniu do sieci host rozsyła zapytanie ARP o własny adres. Ma to na celu dwie rzeczy, po pierwsze: ustalenie, czy w sieci jest już podpięty system dysponujący identycznym adresem. Po drugie: każdy host obecny w danej sieci może zapisać w pamięci podręcznej dane o nowym hoście przyłączonym do sieci.
EtherType
| + |
Bity 0 – 7 |
8 – 15 |
16 – 31 |
| 0 |
Typ warstwy fizycznej (HTYPE) |
Typ protokołu wyższej warstwy (PTYPE) |
| 32 |
Długość adresu sprzętowego (HLEN) |
Długość protokołu wyższej warstwy (PLEN) |
Operacja (OPER) |
| 64 |
Adres sprzętowy źródła (SHA) |
| ? |
Adres protokołu wyższej warstwy źródła (SPA) |
| ? |
Adres sprzętowy przeznaczenia (THA) |
| ? |
Adres protokołu wyższej warstwy przeznaczenia (TPA) |
|
- Typ warstwy fizycznej (HTYPE) – typ protokołu warstwy fizycznej. Możliwe wartości dla pola HTYPE w tabeli po prawej stronie.
| Wartość HTYPE |
Typ |
| 1 |
Ethernet |
| 6 |
IEEE 802.3 |
| 15 |
Frame Relay |
| 16 |
ATM |
| 17 |
HDLC |
| 18 |
Fibre Channel |
| 19 |
ATM |
| 20 |
Serial Line |
| 30 |
ATM |
| 31 |
IPsec |
- Typ protokołu wyższej warstwy (PTYPE) – dla protokołu IPv4 jest to 0x0800. Dopuszczalne wartości są zawarte w tabeli EtherType.
- Długość adresu sprzętowego (HLEN) – długość adresu sprzętowego (MAC) podana w bajtach.
- Długość protokołu wyższej warstwy (PLEN) – długość adresu protokołu, np. IP (4 bajty).
- Operacja (OPER) – kod operacji ARP. Poniżej cztery najważniejsze wartości:
| Wartość OPER |
Opis |
RFC |
| 1 |
Zapytanie |
826 |
| 2 |
Odpowiedź |
826, 1868 |
| 3 |
Zapytanie odwrotne |
903 |
| 4 |
Odpowiedź odwrotna |
903 |
- Adres sprzętowy źródła (SHA) – sprzętowy adres (MAC) nadawcy
- Adres protokołu wyższej warstwy źródła (SPA) – adres protokołu warstwy wyższej nadawcy, np. adres IP
- Adres sprzętowy przeznaczenia (THA) – sprzętowy adres (MAC) odbiorcy
- Adres protokołu wyższej warstwy przeznaczenia (TPA) – adres protokołu warstwy wyższej odbiorcy, np. adres IP