Adelphailurus

	Adelphailurus
	Hibbard, 1934
	Okres istnienia: środkowy miocen–późny miocen PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N Q
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Rząd	drapieżne
Rodzina	kotowate
Podrodzina	machajrodony
Plemię	Metailurini
Rodzaj	Adelphailurus
	Typ nomenklatoryczny
	Adelphailurus kansensis Hibbard, 1934
Gatunki
	A. kansensis Hibbard, 1934;
	A. kansensis Hibbard, 1934;
	Zasięg występowania
	; zasięg występownaia ustalony na podstawie zapisu kopalnego
	Systematyka w Wikispecies

Adelphailurus – wymarły rodzaj ssaka drapieżnego z podrodziny machajrodonów (Machairodontinae) w obrębie rodziny kotowatych (Felidae). Zamieszkiwał Amerykę Północną od 10,3 do 5,33 miliona lat temu

Taksonomia

Adelphailurus został nazwany przez Hibbarda (1934). Gatunkiem typowym ustanowiono Adelphailurus kansensis. Umieszczono go w rodzinie kotowatych (Felidae) – zrobił tak Hibbard (1934) i Carroll (1988); w jej obrębie zaś do podrodziny Machairodontinae, co uczynił Martin (1998).

Etymologia

Adelphailurus: gr. αδελφος adelphos „brat” (tj. większy); αιλουρος ailouros „kot”.
kansensis: Kansas, Stany Zjednoczone.

Morfologia

Zwierzę osiągało rozmiary dzisiejszej pumy, mogło przypominać ją również pod względem zwyczajów. Kształt jego ciała przypominał kształt ciała pumy z jednym wyjątkiem: zwierzę dysponowało długimi, ściśniętymi górnymi kłami. To właśnie ta cecha pozwala na umieszczenie zwierzęcia wśród zwierząt przypominających koty szablozębne. Oprócz tego Adelphailurus zachował górny drugi ząb przedtrzonowy, co jest niezwykłe jak na kota.

Legendre i Roth przebadali 2 osobniki, starając się ustalić masę ich ciał. Otrzymali następujące wyniki: 9,56 kg i 26,7 kg.

Zwierzę było mięsożercą posiadającym umiejętność wspinaczki.

Przypisy

1 2 3 C.W. Hibbard. Two new genera of Felidae from the middle Pliocene of Kansas. „Transactions of the Kansas Academy of Sciences”. 37, s. 243, 1934. DOI: 10.2307/3625308. (ang.).
1 2 Adelphailurus, Basic info. [w:] Paleobiology Database [on-line]. [dostęp 2014-04-13].
↑ R. L. Carroll. 1988. Vertebrate Paleontology and Evolution. W.H. Freeman and Company
↑ L. D. Martin. 1998. Felidae. Evolution of Tertiary mammals of North America (eds. C. M. Janis, K. M. Scott, and L. L. Jacobs) 1:236-242
↑ Jaeger 1944 ↓, s. 6.
↑ Jaeger 1944 ↓, s. 7.
↑ S. Legendre & C. Roth. 1988. Correlation of carnassial tooth size and body weight in recent carnivores (Mammalia). Historical Biology 1(1):85-98

Bibliografia

Edmund C.E.C. Jaeger Edmund C.E.C., Source-book of biological names and terms, wyd. 1, Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1-256, OCLC 637083062 (ang.).
Turner, A & Mauricio Anton. Big Cats and Their Fossil Relatives 1997. Columbia University Press. New York.

[Hibbard-1] 1 2 3 C.W. Hibbard. Two new genera of Felidae from the middle Pliocene of Kansas. „Transactions of the Kansas Academy of Sciences”. 37, s. 243, 1934. DOI: 10.2307/3625308. (ang.).

[PBD-2] 1 2 Adelphailurus, Basic info. [w:] Paleobiology Database [on-line]. [dostęp 2014-04-13].

[3] R. L. Carroll. 1988. Vertebrate Paleontology and Evolution. W.H. Freeman and Company

[4] L. D. Martin. 1998. Felidae. Evolution of Tertiary mammals of North America (eds. C. M. Janis, K. M. Scott, and L. L. Jacobs) 1:236-242

[CITEREFJaeger1944[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=mdp.39015072139499;view=1up;seq=36_6]-5] Jaeger 1944 ↓, s. 6.

[CITEREFJaeger1944[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=mdp.39015072139499;view=1up;seq=47_7]-6] Jaeger 1944 ↓, s. 7.

[7] S. Legendre & C. Roth. 1988. Correlation of carnassial tooth size and body weight in recent carnivores (Mammalia). Historical Biology 1(1):85-98