| Data i miejsce urodzenia |
21 października 1911 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
23 czerwca 1992 |
| Zawód |
fotograf, operator, reżyser |
| Lata aktywności |
1929–1992 |
| Odznaczenia | |
     | |
Adolf Forbert (ur. 21 października 1911 w Warszawie, zm. 23 czerwca 1992 tamże) – polski fotograf, operator filmów fabularnych i dokumentalnych oraz reżyser filmów dokumentalnych.
Urodził się w Warszawie, w żydowskiej rodzinie Leona Forberta, fotografa, producenta filmowego i projektanta dekoracji filmowych. Miał brata Władysława, operatora filmowego. W latach 1929–1931 pracował w Australii jako asystent operatora kroniki filmowej. W 1931 założył w Warszawie laboratorium filmowe Sektor, którego był kierownikiem do 1939.
Po wybuchu II wojny światowej uciekł do radzieckiej strefy okupacyjnej. W latach 1939–1941 był operatorem radzieckiej kroniki filmowej. W 1941 dostał się do niewoli niemieckiej, z której udało mu się zbiec. W 1943 wraz z bratem Władysławem trafił do Czołówki Filmowej armii gen. Zygmunta Berlinga. W 1945 nagrał wyzwalanie Krakowa.
Był współzałożycielem Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi, w latach 1948–1983 profesorem na Wydziale Operatorskim oraz w latach 1951–1952 jego dziekanem. Od 1982 na emeryturze. Od 1948 był członkiem PZPR.
Jest pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (sektor 2a-3-35).