| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie | |
| Narodowość |
niemiecka |
| Alma Mater |
Adolf Bernard Filip Reinach (ur. 23 grudnia 1883 w Moguncji, zm. 16 listopada 1917 w Diksmuide) – niemiecki filozof, fenomenolog i teoretyk prawa.
Urodził się w Moguncji w żydowskiej rodzinie prawników. Od roku 1901 studiował prawo, psychologię i filozofię na Uniwersytecie w Monachium. W 1905 uzyskał doktorat z nauk prawnych. Studiował też w Getyndze u Edmunda Husserla. Po ukończeniu studiów prawniczych w Tybindze zajął się filozofią. W 1909 habilitował się u Husserla.

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił w roku 1914 do niemieckiej armii. W tym czasie dokonał konwersji na protestantyzm. Zginął w bitwie na terenie Flandrii.
Choć powszechnie za pioniera teorii aktów mowy uznaje się brytyjskiego filozofa Johna Langshawa Austina (jego praca How to do things with words ukazała się posthum w 1962), wskazującego na fakt, że język jest nie tylko strukturą, ale też działaniem, tworzącym nowe stany rzeczy. Tymczasem polsko-niemiecka lingwistka Alicja Sakaguchi uważa, że do takich samych wniosków już w roku 1913 doszedł Adolf Reinach w swojej rozprawie Die apriorischen Grundlagen des bürgerlichen Rechts. Reinach jako pierwszy opisał rodzaje aktów mowy (aktów społecznych), wyróżniając z jednej strony akty społeczne ziemskie (weltlich-irdische Akte), ale również (nie ma ich u Austina i jego kontynuatorów) akty nadziemskie (sakralne, mistyczne, akty przeżycia religijnego)(überirdische Akte). Reinach w tym aspekcie został odkryty dopiero w latach 80. XX w. przez brytyjskich filozofów, a w środowisku niemieckojęzycznym na jego publikacje w tym zakresie jako pierwszy zwrócił uwagę w 1986 roku niemiecki językoznawca Armin Burkhardt. Na podobieństwa teorii Reinacha z teorią aktów mowy Austina wskazuje też Marietta Auer (2024).