Adolf Reinach

Adolf Reinach
Data i miejsce urodzenia

23 grudnia 1883
Moguncja

Data i miejsce śmierci

16 listopada 1917
Diksmuide

Zawód, zajęcie

prawnik, filozof

Narodowość

niemiecka

Alma Mater

Uniwersytet w Monachium
Uniwersytet w Getyndze

Adolf Bernard Filip Reinach (ur. 23 grudnia 1883 w Moguncji, zm. 16 listopada 1917 w Diksmuide) – niemiecki filozof, fenomenolog i teoretyk prawa.

Życiorys

Urodził się w Moguncji w żydowskiej rodzinie prawników. Od roku 1901 studiował prawo, psychologię i filozofię na Uniwersytecie w Monachium. W 1905 uzyskał doktorat z nauk prawnych. Studiował też w Getyndze u Edmunda Husserla. Po ukończeniu studiów prawniczych w Tybindze zajął się filozofią. W 1909 habilitował się u Husserla.

Nagrobek Adolfa Reinacha na Cmentarzu Miejskim w Getyndze

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił w roku 1914 do niemieckiej armii. W tym czasie dokonał konwersji na protestantyzm. Zginął w bitwie na terenie Flandrii.

Teoria aktów mowy

Choć powszechnie za pioniera teorii aktów mowy uznaje się brytyjskiego filozofa Johna Langshawa Austina (jego praca How to do things with words ukazała się posthum w 1962), wskazującego na fakt, że język jest nie tylko strukturą, ale też działaniem, tworzącym nowe stany rzeczy. Tymczasem polsko-niemiecka lingwistka Alicja Sakaguchi uważa, że do takich samych wniosków już w roku 1913 doszedł Adolf Reinach w swojej rozprawie Die apriorischen Grundlagen des bürgerlichen Rechts. Reinach jako pierwszy opisał rodzaje aktów mowy (aktów społecznych), wyróżniając z jednej strony akty społeczne ziemskie (weltlich-irdische Akte), ale również (nie ma ich u Austina i jego kontynuatorów) akty nadziemskie (sakralne, mistyczne, akty przeżycia religijnego)(überirdische Akte). Reinach w tym aspekcie został odkryty dopiero w latach 80. XX w. przez brytyjskich filozofów, a w środowisku niemieckojęzycznym na jego publikacje w tym zakresie jako pierwszy zwrócił uwagę w 1986 roku niemiecki językoznawca Armin Burkhardt. Na podobieństwa teorii Reinacha z teorią aktów mowy Austina wskazuje też Marietta Auer (2024).

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Marietta Auer, Adolf Reinachs Sprachphilosophie des Privatrechts [online], 2024, s. 4-14 [dostęp 2025-08-21] (niem.).
  2. 1 2 Alicja Sakaguchi, Język – mistyka – proroctwo. Od doświadczenia do wysłowienia, Poznań: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, 2011, s. 201-204, ISBN 978-83-232-2283-5 [dostęp 2025-08-21].
  3. ↑ Alicja Sakaguchi, Adolf Reinach (1883 – 1917) – der vergessenne Sprechakttheoretiker, [w:] Ryszard Lipczuk, Krzysztof Nerlicki (red.), Synchronische und diachronische Aspekte der Sprache = [[Stettiner Beiträge zur Sprachwissenschaft]], Hamburg 2013, s. 227-243 [dostęp 2025-08-21] (niem.).
  4. ↑ Armin Burkhardt: Soziale Akte, Sprechakte und Textillokutionen. A. Reinachs Rechtsphilosophie und die moderne Linguistik. Tübingen: Niemeyer, 1986 (za: Sakaguchi 2011, s. 204)

Linki zewnętrzne