| Pełne imię i nazwisko |
Christoph Adolf Wolff |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
10 sierpnia 1832 |
| Data i miejsce śmierci |
29 marca 1885 |
| Narodowość | |
| Alma Mater | |
| Praca | |
| Budynki | |
Adolf Wolff, także: Christoph Adolf Wolff (ur. 10 sierpnia 1832 w Wäldenbronn, zm. 29 marca 1885 w Stuttgarcie) – niemiecki architekt, działający głównie w Stuttgarcie i Norymberdze.


Wolff urodził się w Wäldenbronn (obecnie część Esslingen am Neckar). Ukończył studia architektoniczne na Uniwersytecie w Stuttgarcie pod kierunkiem profesora Gustawa Adolfa Breymanna, którego wspierał w realizacji synagogi w Stuttgarcie i którą dokończył po jego śmierci. Po jej wybudowaniu odbył podróże studyjne po Niemczech, Belgii, Francji i Włoszech. W 1863 został inspektorem budowlanym w Stuttgarcie, gdzie wraz z oficerem budowlanym – Georgiem von Morlokiem – dokonał renowacji dworca kolejowego, wybudowanego w latach 1844–1846 wg projektu Karla Etzela. W 1870 zamieszkał w Norymberdze, w związku z realizacją synagogi. W 1863 został mianowany urzędnikiem planowania miejskiego w Stuttgarcie.
Projektował głównie synagogi, m.in. w Ulm, Stuttgatcie i Norymberdze, zaprojektował także kościół katolicki w Krefeld. Jego realizacje charakteryzowały się głównie stylem neoromańskim, nawiązującym do architektury regionu Nadrenii i do sakralnej architektury niemieckiej końca XIX wieku.
Był synem piekarza Christopha Friedricha Wolffa (1789–1845) i jego żony Juliane Jakobine z domu Seitz (1796–1859), córki burmistrza Wäldenbronn Johanna Georga Seitza. Jego żoną była Elise Herter (1843–1894), z którą miał córkę Amalie Eugenie Wolff (1865–1944). Został pochowany w części chrześcijańskiej cmentarza Pragfriedhof w Stuttgarcie. Był ewangelikiem, jednakże prawdopodobnie ze względu na fakt, iż był budowniczym wielu synagog, źródła błędnie podają, że był Żydem.