| Aeshnodea | |
| Bechly, 1996 | |
| Okres istnienia: kreda–dziś | |
Żagnica sina z rodziny żagnicowatych | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| (bez rangi) | Euepiproctophora |
| (bez rangi) | Anisopteromorpha |
| (bez rangi) | Trigonoptera |
| (bez rangi) | Pananisoptera |
| (bez rangi) | Neoanisoptera |
| Infrarząd | |
| (bez rangi) | Euanisoptera |
| (bez rangi) | Aeshnoptera |
| (bez rangi) | Aeshnomorpha |
| (bez rangi) | Panaeshnida |
| (bez rangi) | Aeshnida |
| (bez rangi) | Paneuaeshnida |
| (bez rangi) | Euaeshnida |
| (bez rangi) | Neoaeshnida |
| (bez rangi) | Aeshnodea |
Aeshnodea – takson ważek z podrzędu Epiprocta i infrarzędu różnoskrzydłych.
Takson ten wprowadzony został w 1996 roku przez Güntera Bechly’ego. W tym samym roku Hans Lohmann wprowadził analogiczny takson pod nazwą Aeshnata, jednak Bechly wykorzystał ją do innego taksonu, nazwanego później Aeshnomorpha.
Ważki te mają pozbawioną pośrodkowego wcięcia wargę dolną, a w przypadku samców także nabrzmiały poprzecznie zaustek. Jako autapomorfie w użyłkowaniu skrzydła wymienia się falowanie drugiej gałęzi żyłki radialnej tworzące charakterystyczne zakrzywienie poniżej pterostygmy, wtórny zanik falowania gałęzi 3/4 żyłki radialnej i żyłki medialnej przedniej oraz żyłkę pseudoanalną uwstecznioną do formy żyłki poprzecznej kubito-analnej o ukośnym przebiegu. Odwłok samców ma epiprokt na wierzchołku tylko lekko rozdwojony lub całkiem pozbawiony rozwidlenia.
Filogenetyczna systematyka Aeshnodea według pracy Bechly’ego z 2007 roku do rangi rodziny przedstawia się następująco: