
Ageizm (wym. [ˈājˌiz(ə)m]); od ang. agism i ageism, od age „wiek”), znany także jako wiekizm – jedna z form dyskryminacji ze względu na wiek, dotycząca osób starszych i będących w podeszłym wieku, będąca przeciwieństwem zjawiska adultyzmu.
W Polsce ofiarami ageizmu najczęściej padają kobiety po 35 roku życia oraz mężczyźni, żyjący powyżej 45 lat.
Dyskryminacja poprzez wiekizm kreowana jest poprzez wykorzystanie zarówno stereotypów, dotyczących starczego okresu życia, jak i realnych problemów, związanych z postępującą starością, a następnie skierowanie ich przeciwko takim osobom. Najczęściej, choć nie zawsze, dotyczy problemów na rynku pracy, zarówno od strony poszukiwania stanowiska, jak i jego skutecznego utrzymania.
Sposób oraz charakterystyka dyskryminacji zależy od źródła, środowiska, celu oraz osób, wobec których jest ona kierowana. Zachowania marginalizujące mogą charakteryzować się:
Dyskryminacja może być również maskowana podwyższoną troską i znajomością życia osób starych, wobec czego mogą się one spotykać z: