Agelasticus

	Agelasticus
	Cabanis, 1851
	; Samica ciemnokacyka jednobarwnego (A. cyanopus)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ptaki
Podgromada	Neornithes
Infragromada	ptaki neognatyczne
Rząd	wróblowe
Podrząd	śpiewające
Rodzina	kacykowate
Podrodzina	epoletniki
Rodzaj	Agelasticus
	Typ nomenklatoryczny
	Turdus thilius G.I. Molina, 1782
Gatunki
	3 gatunki – zobacz opis w tekście
	3 gatunki – zobacz opis w tekście
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Agelasticus – rodzaj ptaków z podrodziny epoletników (Agelaiinae) w rodzinie kacykowatych (Icteridae).

Zasięg występowania

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej.

Morfologia

Długość ciała 17,9–21 cm, masa ciała samców 33,5–43 g, samic 28,8–37,4 g.

Systematyka

Etymologia

Agelasticus: gr. αγελαστικος agelastikos – „stadny, towarzyski”, od αγελη agelē – „stado”, od αγω agō – „przewodzić”.

Podział systematyczny

Taksony wyodrębnione z Chrysomus. Do rodzaju należą następujące gatunki:

Agelasticus xanthophthalmus (Short, 1969) – ciemnokacyk czarny
Agelasticus cyanopus (Vieillot, 1819) – ciemnokacyk jednobarwny
Agelasticus thilius (G.I. Molina, 1782) – ciemnokacyk żółtoskrzydły

Przypisy

↑ Agelasticus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
↑ J. Cabanis: Museum Heineanum: Verzeichniss der ornithologischen Sammlung des Oberamtmann Ferdinand Heine, auf Gut St. Burchard vor Halberstadt. Cz. 1. Halberstadt: In Commission bei R. Frantz, 1851, s. 188. (niem.).
↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Oropendolas, orioles, blackbirds. IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2021-01-03]. (ang.).
↑ R. Fraga: Family Icteridae (New World Blackbirds). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 16: Tanagers to New World Blackbirds. Barcelona: Lynx Edicions, 2011, s. 797. ISBN 978-84-96553-78-1. (ang.).
↑ Agelasticus, [w:] The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-01-14] (ang.).
↑ S.M. Lanyon. Polyphyly of the blackbird genus Agelaius and the importance of assumptions of monophyly in comparative studies. „Evolution”. 48 (3), s. 679–693, 1994. DOI: 10.1111/j.1558-5646.1994.tb01353.x. (ang.).
↑ K.P. Johnson, S.M. Lanyon. Molecular systematics of the grackles and allies, and the effect of additional sequence (cyt b and ND2). „The Auk”. 116 (3), s. 759–768, 1999. (ang.).
↑ S.M. Lanyon, K.E. Omland. A molecular phylogeny of the blackbirds (Icteridae): Five lineages revealed by cytochrome-b sequence data. „Tha Auk”. 116 (3), s. 629–639, 1999. DOI: 10.2307/4089324. (ang.).
↑ C.D. Cadena, A.M. Cuervo, S.M. Lanyon. Phylogenetic relationships of the Red-bellied Grackle (Icteridae: Hypopyrrhus pyrohypogaster) inferred from mitochondrial DNA sequence data. „The Condor”. 106 (3), s. 664–670, 2004. DOI: 10.1650/7471. (ang.).
↑ P.E. Lowther, R. Fraga, T.S. Schulenberg, S.M. Lanyon. Nomenclatural solution for a polyphyletic Agelaius. „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. 124 (3), s. 171–177, 2004. (ang.).
↑ J.T. Weir, E. Bermingham, D. Schluter. The Great American Biotic Interchange in birds. „Proceedings of the National Academy Sciences”. 106 (51), s. 21737–21742, 2009. DOI: 10.1073/pnas.0903811106. (ang.).
↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Agelaiinae Swainson, 1832 - epoletniki (wersja: 2020-01-11). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-01-03].

[itis-1] Agelasticus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[Cabanis-2] J. Cabanis: Museum Heineanum: Verzeichniss der ornithologischen Sammlung des Oberamtmann Ferdinand Heine, auf Gut St. Burchard vor Halberstadt. Cz. 1. Halberstadt: In Commission bei R. Frantz, 1851, s. 188. (niem.).

[ioc-3] F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Oropendolas, orioles, blackbirds. IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2021-01-03]. (ang.).

[hbw16-4] R. Fraga: Family Icteridae (New World Blackbirds). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 16: Tanagers to New World Blackbirds. Barcelona: Lynx Edicions, 2011, s. 797. ISBN 978-84-96553-78-1. (ang.).

[5] Agelasticus, [w:] The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-01-14] (ang.).

[Lanyon-6] S.M. Lanyon. Polyphyly of the blackbird genus Agelaius and the importance of assumptions of monophyly in comparative studies. „Evolution”. 48 (3), s. 679–693, 1994. DOI: 10.1111/j.1558-5646.1994.tb01353.x. (ang.).

[Johnson&Lanyon-7] K.P. Johnson, S.M. Lanyon. Molecular systematics of the grackles and allies, and the effect of additional sequence (cyt b and ND2). „The Auk”. 116 (3), s. 759–768, 1999. (ang.).

[Lanyon&Omland-8] S.M. Lanyon, K.E. Omland. A molecular phylogeny of the blackbirds (Icteridae): Five lineages revealed by cytochrome-b sequence data. „Tha Auk”. 116 (3), s. 629–639, 1999. DOI: 10.2307/4089324. (ang.).

[Cadena&etal-9] C.D. Cadena, A.M. Cuervo, S.M. Lanyon. Phylogenetic relationships of the Red-bellied Grackle (Icteridae: Hypopyrrhus pyrohypogaster) inferred from mitochondrial DNA sequence data. „The Condor”. 106 (3), s. 664–670, 2004. DOI: 10.1650/7471. (ang.).

[Lowther&etal-10] P.E. Lowther, R. Fraga, T.S. Schulenberg, S.M. Lanyon. Nomenclatural solution for a polyphyletic Agelaius. „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. 124 (3), s. 171–177, 2004. (ang.).

[Weir&etal-11] J.T. Weir, E. Bermingham, D. Schluter. The Great American Biotic Interchange in birds. „Proceedings of the National Academy Sciences”. 106 (51), s. 21737–21742, 2009. DOI: 10.1073/pnas.0903811106. (ang.).

[Mielczarek&Kuziemko-12] Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Agelaiinae Swainson, 1832 - epoletniki (wersja: 2020-01-11). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-01-03].