 Mural Kabayela na bunkrze w Wattenscheid. | |
| Pseudonim |
Kurdish Power |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Obywatelstwo | |
| Wzrost |
191 cm |
| Debiut |
2011 |
| Kategoria wagowa | |
| Bilans walk zawodowych | |
| Liczba walk |
27 |
| Zwycięstwa |
27 |
| Przez nokauty |
19 |
| Przez decyzje |
8 |
| Porażki |
0 |
| |
Agit Kabayel (ur. 23 września 1992 w Leverkusen) – niemiecki bokser pochodzenia kurdyjskiego. Aktualny zawodowy mistrz świata federacji WBC w kategorii ciężkiej. Były mistrz Europy EBU w tej samej kategorii wagowej.
Kabayel urodził się w Leverkusen, a dorastał w Bochum. Jego rodzice to Kurdowie wywodzący się z tureckiego Pazarcik. Po ukończeniu szkoły średniej pracował jako pracownik przy budowie torów kolejowych, a także okazjonalnie jako ochroniarz w klubach. Nim ostatecznie zajął się boksem próbował swoich sił w piłce nożnej oraz kickboxingu.
Zawodową karierę rozpoczął 23 czerwca 2011 roku, kiedy to stoczył pierwszą zawodową walkę. Jego rywalem był legitymujący się rekordem dwóch porażek Yeton Abdullah. Zwyciężył tę walkę przez TKO w 4. rundzie.
Po piętnastu wygranych zawodowych walkach Kabayel otrzymał szansę walki o pas zawodowego mistrza Europy. 4 listopada 2017 roku zmierzył się o ten tytuł z Herve Hebuexem (26-1) z Belgii. Niemiec pokonał swojego rywala na gali w Magdeburgu jednogłośną decyzją sędziów (117-111, 119-109, 117-112), dzięki czemu wywalczył tytuł.
W pierwszej obronie pasa mistrza Europy zmierzył się z Derekiem Chisorą (27-7). Pojedynek odbył się w Monako i miał bardzo zacięty przebieg. Ostatecznie Kabayel wygrał decyzją sędziów dwa do remisu (115-114, 115-113, 114-114).
W drugiej obronie tytułu, 21 kwietnia 2018 roku, na gali w Magdeburgu pokonał jednogłośnie na punkty (117-110, 116-111, 119-108) Andrija Rudenkę (32-3) z Ukrainy.
23 grudnia 2023 roku stanął do walki z niepokonanym wcześniej Arslanbekiem Machmudowem (18-0). Choć nie był faworytem, to pokonał swojego rywala na gali w Rijadzie przez TKO w 4. rundzie.
18 maja 2024 roku w Rijadzie zawalczył z innym niepokonanym wcześniej zawodnikiem – Frankiem Sanchezem (24-0) z Kuby. Pokonał tego przeciwnika przez KO w 7. rundzie.
22 lutego 2025 roku stanął do walki o pas tymczasowego mistrza świata federacji WBC. Na gali w Rijadzie naprzeciw niego stanął Chińczyk Zhang Zhilei (27-2-1). Zwyciężył pojedynek przez KO w 6. rundzie i zdobył tytuł.
W pierwszej obronie pasa, 10 stycznia 2026 roku w Oberhausen, pokonał przez TKO w 3. rundzie polskiego pięściarza Damiana Knybę (17-0) i obronił pas tymczasowego mistrza świata WBC.
W czerwcu 2026 roku, po tym, jak Oleksandr Usyk zrzekł się swojego tytułu mistrza świata WBC, został przemianowany przez światową federację na pełnoprawnego czempiona.
