| Pełne imię i nazwisko |
Alan Mathieson Lovelace |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
4 września 1929 |
| Data i miejsce śmierci |
18 kwietnia 2018 |
| P.o. Administratora Narodowej Agencji Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej | |
| Okres |
od 2 maja 1977 |
| Poprzednik | |
| Następca |
Alan Lovelace |
| P.o. Administratora Narodowej Agencji Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej | |
| Okres |
od 21 stycznia 1981 |
| Poprzednik |
Alan Lovelace |
| Następca | |
Alan Mathieson Lovelace (ur. 4 września 1929 w St. Petersburgu, zm. 18 kwietnia 2018 w Melbourne) – amerykański chemik i urzędnik państwowy, specjalista w dziedzinie materiałoznawstwa, zastępca Administratora NASA w latach 1976-1981. Dwukrotnie pełnił obowiązki Administratora NASA od 2 maja do 20 czerwca 1977 roku, po odejściu Jamesa C. Fletchera, oraz od 21 stycznia do 10 lipca 1981 roku, do czasu zatwierdzenia przez Kongres kandydatury Jamesa M. Beggsa, nominowanego przez prezydenta Ronalda Reagana.
Alan Lovelace urodził się w St. Petersburgu na Florydzie. W 1951 roku uzyskał tytuł Bachelor of Science w dziedzinie chemii na Uniwersytecie Florydy w Gainesville. Rok później uzyskał tytuł magistra chemii organicznej, a w 1954 roku uzyskał tytuł Doctor of Philosophy, również z chemii organicznej.
W styczniu 1964 roku Lovelace został mianowany głównym naukowcem Laboratorium Materiałów Sił Powietrznych, gdzie prowadził badania nad fluorokarbonami. W 1967 roku objął stanowisko dyrektora Laboratorium Materiałów Sił Powietrznych, a w październiku 1972 roku został dyrektorem nauki i technologii w Dowództwie Systemów Sił Powietrznych z siedzibą w bazie Andrews w stanie Maryland. Odpowiadał tam za nadzór merytoryczny nad jedenastoma laboratoriami oraz Europejskim Biurem Badań Lotniczych.
Od września 1973 roku pełnił funkcję zastępcy głównego asystenta sekretarza Sił Powietrznych ds. badań i rozwoju. Doradzał w zakresie kierunków badań, finansowania i nadzoru nad całym programem badawczo-rozwojowym Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych.
We wrześniu 1974 roku Lovelace przeszedł do Narodowej Agencji Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej, obejmując stanowisko zastępcy administratora ds. aeronautyki i technologii kosmicznych. Odpowiadał za zarządzanie programami badawczymi mającymi na celu rozwój podstawowych nauk i technologii niezbędnych dla realizacji przyszłych konstrukcji lotnictwa wojskowego i cywilnego oraz systemów eksploracji przestrzeni kosmicznej.
Od 2 lipca 1976 roku do 10 lipca 1981 roku pełnił funkcję zastępcy administratora NASA. Dwukrotnie kierował agencją jako pełniący obowiązki Administratora NASA, po raz pierwszy w 1977 roku, podczas administracji prezydenta Jimmy’ego Cartera, oraz w 1981 roku, w początkowym okresie administracji Ronalda Reagana.
Po odejściu z NASA w 1981 roku Lovelace objął stanowisko wiceprezesa ds. nauki i inżynierii w koncernie General Dynamics w St. Louis.
W 1985 roku został wiceprezesem i dyrektorem generalnym działu systemów kosmicznych w Dowództwie Systemów Kosmicznych. Kierował tam programem komercyjnych lotów rakiet Atlas, nadzorując rozwój rakiet nośnych Atlas I, Atlas II, Atlas IIA i Atlas IIAS. W 1991 roku został mianowany starszym wiceprezesem ds. polityki kosmicznej i technologii w General Dynamics, mając biuro w Waszyngtonie. Pełnił również funkcję prezesa spółki zależnej firmy, zajmującej się komercyjnym wynoszeniem ładunków użytecznych w przestrzeń kosmiczną.
Alan Lovelace był członkiem Narodowej Akademii Inżynierii, Amerykańskiego Instytutu Aeronautyki i Astronautyki, Amerykańskiego Towarzystwa Astronomicznego, Stowarzyszenia Sił Powietrznych oraz organizacji naukowych Sigma Xi i Phi Beta Kappa.
W czerwcu 1981 roku został odznaczony przez prezydenta Ronalda Reagana Prezydenckim Medalem Obywatelskim, który jest jednym z najwyższych cywilnych odznaczeń w Stanach Zjednoczonych. Zmarł 18 kwietnia 2018 roku w ośrodku opieki w Melbourne na Florydzie.