Albert von der Osten

Albert von der Osten
Generalmajor Generalmajor
Data i miejsce urodzenia

1 marca 1811
Geiglitz

Data i miejsce śmierci

16 września 1887
Berlin

Przebieg służby
Siły zbrojne

Królestwo Prus

Główne wojny i bitwy

Powstanie wielkopolskie (1848)
Wojna prusko-austriacka
Wojna francusko-pruska

Odznaczenia

Albert Heinrich von der Osten (ur. 1 marca 1811 w Geiglitz, Powiat Regenwalde, zm. 16 września 1887 w Berlinie) – pruski generał major (niem. Generalmajor, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny francusko-pruskiej.

Kariera wojskowa

Był synem właściciela ziemskiego z Iglic Lupolda von der Osten. Jego brat to Leopold von der Osten. W 1825 roku na ochotnika wstąpił do 14. Pułku Piechoty i w październiku awansowany został na podporucznika. W październiku 1837 został adiutantem 1 batalionu, a w kwietniu 1845 powierzono mu funkcję adiutanta pułku. Rok później awansował na porucznika (niem. Premiereleutnant).

W 1848 brał udział w bitwie pod Trzemesznem, podczas tłumienia powstania wielkopolskiego. W latach 1849/50 dowodził kompanią wchodzącą w skład 2. Połączonego Batalionu Rezerwowego. Po zakończeniu rozruchów związanych z wiosną ludów powrócił do macierzystego pułku, gdzie awansował na kapitana (niem. Hauptmann).

Po otrzymaniu stopnia majora w 1857 roku został przeniesiony na stanowisko dowódcy 9. Pułku Landwehry, który stacjonował w Stargardzie. W wyniku reformy wojskowej w 1860 roku utworzony został 49. Pułku Piechoty, którego został zastępcą dowódcy, co wiązało się z awansem na podpułkownika (niem. Oberstleutant).

W trakcie wojny prusko-austriackiej pułkownik (niem. Oberst) von der Osten stał już na czele 57. Pułku Piechoty. Wraz ze swoją jednostką uczestniczył w bitwach pod Mnichovym Hradištěm i pod Sadową. Po traktacie pokojowym otrzymał dowództwo nad 36. Brygadą Piechoty, a rok później awansował na generała majora (niem. Generalmajor). W 1869 roku uzyskał uprawnienia emerytalne.

W 1870 roku, na czas wojny prusko-francuskiej, został powołany do służby i objął stanowisko zastępcy dowódcy 36. Brygady Piechoty. Wraz z podpisaniem pokoju frankfurckiego przeszedł w stan spoczynku. Zmarł w stanie wolnym i został pochowany 19 września 1887 w Berlinie na cmentarzu Hasenheide.

Przypisy

Bibliografia