Samolot myśliwski Alcock Scout, znany również pod nazwą Alcock A.1 lub Sopwith Mouse, zaprojektowany został w 1917 roku przez porucznika Johna Alcocka. Alcock służył wówczas w składzie 2. SkrzydłaRoyal Naval Air Service, operującego z Mudros. Zbudowany w koncepcji dwupłatu samolot składał się prawie w całości z komponentów myśliwców Sopwith Pup i Sopwith Triplane. Kadłub, podwozie i znaczna część dolnego płata pochodziły z Sopwith Triplane, podczas gdy większy fragment górnego skrzydła pierwotnie zamontowany był w Sopwith Pup. Wykonano nowe centropłaty górnego i dolnego skrzydła, umieszczając między nimi kadłub. Komora płatów była dwuprzęsłowa, a łączące skrzydła słupki zbiegały się do żeber dolnego płata. Usterzenie (statecznik poziomy i stery wysokości) pochodziły z myśliwca Sopwith Camel, łącząc się z tylną częścią kadłuba i pionowymi elementami usterzenia własnej konstrukcji (trójkątne płetwy na grzbiecie i spodzie kadłuba i ster kierunku). Większość prac obliczeniowych konstrukcji samolotu wykonał oficer greckiej marynarki wojennej Konstantyn, który przebywał wówczas w Mudros. W pierwotnej wersji płatowiec napędzany był silnikiem rotacyjnymGnome Monosoupape(inne języki) o mocy 75kW (100KM), wymieniony później na silnik Clerget 9Z o mocy 81kW (110KM).
Konstruktor samolotu John Alcock nie doczekał dokonanego 15 października 1917 roku oblotu swego Scouta, gdyż 30 września w nocy został wzięty do niewoli przez Turków, zestrzelony na bombowcu Handley Page O/100 w zatoce Suvla (załogę tworzyli ponadto por. S.J. Wise i por. H. Aird). Samolot używany był operacyjnie przez 2. Skrzydło Royal Naval Air Service, bazując oprócz Mudros także w Stavros(inne języki) nieopodal Salonik. Na początku 1918 roku pilotowany przez por. Starbucka Alcock Scout rozbił się i już go nie naprawiono.
