Aleksander Eysymontt

Aleksander Eysymontt
Data i miejsce urodzenia

26 lutego 1883
Grodno

Data i miejsce śmierci

30 lipca 1966
Sydney

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Aleksander Eysymontt (ur. 14 lutego?/26 lutego 1883 w Grodnie, zm. 30 lipca 1966 w Sydney) – ksiądz katolicki, proboszcz parafii w Harbinie, nauczyciel, wydawca, redaktor i działacz polonijny.

Życiorys

Urodził się 26 lutego 1883 roku w Grodnie, syn Aleksandra Eysymontta i Anny z domu Bulkiewicz. Tamże uczęszczał do Szkoły Powszechnej i Gimnazjum Klasycznego. W 1901 r. wstąpił do Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Petersburgu i w 1906 roku przyjął święcenia kapłańskie. Posługę duszpasterską podjął jako wikariusz i prefekt w Mozyrzu nad Prypecią, na Polesiu. W 1909 roku został wikarym w Orle. W styczniu 1910 roku objął stanowisko proboszcza w Chabarowsku, we wschodniej Syberii. Zmuszony przez rząd carski do opuszczenia miasta, w lipcu 1912 roku przybył do Harbinu i podjął posługę duszpasterską jako wikariusz przy kościele św. Stanisława Biskupa, gdzie był duszpasterzem żołnierzy polskich i pracowników Kolei Wschodniochińskiej. W obawie przed wynarodowieniem zorganizował bursę dla polskich dzieci z rodzin uboższych. W latach 1916–1922 wykładał język łaciński w gimnazjum rosyjskim; w 1935 r. został redaktorem „Tygodnika Polskiego”, a od 1937 był jego wydawcą. W latach 1936–1937 i w 1949 r. pełnił obowiązki proboszcza w Harbinie. Zmuszony w 1949 r., na skutek politycznych przeobrażeń, do opuszczenia Chin, wyjechał do Australii, do Marayong, na przedmieściu Sydney, gdzie podjął posługę duszpasterską przy Zgromadzeniu Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu, udzielając się w duszpasterstwie polonijnym. Zmarł 30 lipca 1966 r. w Marayong. Jego pracę wśród Polaków upamiętnia tablica w kościele Matki Boskiej Częstochowskiej w Marayong.