Aleksander Fiut (2005) | |
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
24 czerwca 1945 |
| profesor nauk filologicznych | |
| Specjalność: literaturoznawstwo | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1974 |
| Habilitacja |
1990 |
| Profesura |
24 kwietnia 1996 |
| Uczelnia | |
Aleksander Stefan Fiut (ur. 24 czerwca 1945 w Żywcu) – polski historyk literatury, krytyk literacki, eseista.
Syn urzędnika Władysława Fiuta i Jadwigi z d. Jakubiec. W 1963 roku ukończył I Liceum Ogólnokształcące w Żywcu. Studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po studiach pracował w bibliotece w Krakowie.
Debiutował w 1972 na łamach miesięcznika „Profile”, wydawanego w Rzeszowie. W 1974 obronił doktorat dotyczący twórczości Wilhelma Macha (promotor Tomasz Weiss). Zajmował się od lat 70. twórczością Czesława Miłosza, którego poznał osobiście jeszcze przed przyznaniem poecie Literackiej Nagrody Nobla. Przeprowadził z pisarzem serię rozmów, które ukazywały się wielokrotnie w wydaniach książkowych, po raz pierwszy w 1981, a ostatnio jako tom „Dzieł zebranych” poety. W 1988 na podstawie pracy pt. Moment wieczny. Poezja Czesława Miłosza otrzymał stopień doktora habilitowanego. Tytuł naukowy profesora uzyskał 24 kwietnia 1996, w tymże roku został mianowanym profesorem nadzwyczajnym, w 2002 na stanowisko profesora zwyczajnego.
Był kierownikiem Katedry Literatury Polskiej XX wieku Instytutu Polonistyki UJ (wykładał m.in. w Studium Literacko-Artystycznym). Jeden z członków założycieli Fundacji Miejsc Rodzinnych Czesława Miłosza przy uniwersytecie kowieńskim (Litwa), członek Rady Programowej The Institute of Czesław Miłosz (USA). Wykładał m.in. na uniwersytetach w Lille (Francja), Berkeley, Bloomington (USA), Skopje (Macedonia), Ołomuńcu (Czechy), Sztokholmie, Getyndze, Leuven (Belgia), Rio de Janeiro, a także w The Institute of European Studies w Wiedniu.
Jego zainteresowania badawcze dotyczą pisarstwa Czesława Miłosza, literatury XX wieku, literatury Środkowej Europy, pogranicza literatury oraz socjologii, antropologii, religioznawstwa i psychologii.
W marcu 2000 otrzymał nagrodę Krakowska Książka Miesiąca za Być (albo nie być) środkowoeuropejczykiem. W 2006 otrzymał Nagrodę im. Kazimierza Wyki. Mieszka i pracuje w Krakowie. Był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich do sierpnia 2020 roku.
Żonaty (żona Barbara Dziubek jest nauczycielką).