Aleksander Kotowicz

Aleksander Kotowicz
Herb duchownego
Kraj działania

I Rzeczpospolita

Data urodzenia

ok. 1622

Data śmierci

30 listopada 1686

Biskup wileński
Okres sprawowania

1685–1686

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Nominacja biskupia

27 lutego 1673

Sakra biskupia

brak danych

Aleksander Kotowicz herbu Korczak (ur. ok. 1622, zm. 30 listopada 1686) – biskup wileński od 9 kwietnia 1685, smoleński od 1673, kanclerz Akademii i Uniwersytetu Wileńskiego Towarzystwa Jezusowego w latach 1685–1686.

Życiorys

W 1644 uzyskał na Akademii Wileńskiej tytuł magistra filozofii, następnie przez kilka lat studiował teologię i prawo kanoniczne. Po przyjęciu święceń kapłańskich został kanonikiem smoleńskim. W 1652 wpisał się w poczet studentów Uniwersytetu Padewskiego. W 1657 został kanonikiem wileńskim. W 1661 mianowany scholastykiem wileńskim, pełnił funkcję oficjała w konsystorzu biskupim i audytora kurii biskupiej. Był też sekretarzem królewskim i regentem kancelarii większej litewskiej.

W czasie wojny polsko-rosyjskiej 1654–1667 był w 1658 posłem Rzeczypospolitej do dowódcy rosyjskiego Jurija Aleksiejewicza Dołgorukiego. Był członkiem konfederacji generalnej zawiązanej 15 stycznia 1674 roku na sejmie konwokacyjnym. W 1677 roku wyznaczony z Senatu do Trybunału Skarbowego Wielkiego Księstwa Litewskiego. W 1671 był sekretarzem moskiewskiego poselstwa Jana Krzysztofa Gnińskiego. Jako nagrodę dostał królewską nominację na biskupstwo smoleńskie. W 1679 został członkiem Trybunału Skarbowego Litewskiego.

W 1684 uzyskał królewską nominację na biskupstwo wileńskie. Kapituła wileńska nie uznała jednak tej nominacji, w 1685 uzyskał prowizję papieską i 29 września tego roku objął kanonicznie swoją diecezję. Odbył synod diecezjalny.

Napisał „Constitutiones et Decreta Synodi Dioecesis Vilnensis” (Wilno, 1681) i „Listy pasterskie do kaznodziejów dyjecezyi wileńskiéj” (Wilno, 1685). Większość jego dzieł była opublikowana zaraz po jego śmierci.

Pochowany w katedrze Św. Stanisława i Św. Władysława w Wilnie.

Przypisy

  1. ↑ Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. V, Patavii 1952, s. 359. (łac.)
  2. 1 2 Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. V, Patavii 1952, s. 416. (łac.)
  3. ↑ Józef Bieliński, Uniwersytet Wileński (1579–1831) T. 3, Kraków 1899–1900, s. 3.
  4. ↑ Volumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 129.
  5. ↑ Volumina Legum, Petersburg 1860, s. 252.
  6. ↑ Krzysztof Rafał Prokop, Nekropolie biskupie w nowożytnej Rzeczypospolitej (XVI–XVIII w.), Kraków-Warszawa 2020, s. 143.

Bibliografia

Linki zewnętrzne