| Imię i nazwisko |
Aleksander Franciszek Marczewski |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód |
Aleksander Franciszek Marczewski (ur. 21 czerwca 1911 w Irządzach, zm. 10 stycznia 1981 w Worcester w stanie Massachusetts) – polski kompozytor, dyrygent i organista.
W latach 1933–1934 uczył się w Konserwatorium Krakowskim. Od 1935 do 1937 roku studiował w Konserwatorium Warszawskim u Stanisława Kazury, Kazimierza Sikorskiego oraz Waleriana Bierdiajewa. W latach 1935–1939 działał jako dyrygent chórów, organista i pedagog, początkowo w Kielcach, następnie w Jędrzejowie. W latach 1947–1949 odbył uzupełniające studia dyrygenckie u Waleriana Bierdiajewa w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. W 1952 roku przez krótki czas był dyrygentem Wojewódzkiej Orkiestry Symfonicznej w Kielcach, następnie od 1953 roku prowadził założoną przez siebie Robotniczą Orkiestrę Symfoniczną w Radomiu. Wykładał także w radomskiej Państwowej Szkole Muzycznej. Otrzymał nagrodę wojewody kieleckiego (1956) i nagrodę miasta Radomia (1959).
W 1965 roku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie osiadł w Scranton w stanie Pensylwania. Pełnił funkcję organisty i dyrygenta chórów w polskich kościołach w stanach Pensylwania i Nowy Jork. Od 1968 roku mieszkał w Worcester w stanie Massachusetts. Publikował artykuły o polskiej muzyce współczesnej w prasie polonijnej. Utrzymywał stały kontakt z ojczyzną, w 1970 roku napisał kantatę Miasteczko z okazji 700. rocznicy założenia Jędrzejowa.
Dorobek kompozytorski Marczewskiego jest niewielki, obejmuje głównie utwory przeznaczone na chór. Tworzył w idiomie neoromantycznym, w tradycyjnym stylu, nie ulegając wpływom awangardy muzycznej.
(na podstawie materiałów źródłowych)