Alessandro Deiola

Alessandro Deiola
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1 sierpnia 1995
San Gavino Monreale, Sardynia, Włochy

Obywatelstwo

włoskie

Wzrost

190 cm

Pozycja

środkowy pomocnik

Informacje klubowe
Klub

Cagliari Calcio

Numer w klubie

14

Kariera juniorska
Lata Klub
do 2014 Cagliari
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
2014– Cagliari 174 (8)
2014–2015 → Tuttocuoio (wyp.) 33 (4)
2016–2017 → Spezia (wyp.) 26 (1)
2018–2019 → Parma (wyp.) 10 (0)
2020 → Lecce (wyp.) 10 (1)
2020–2021 → Spezia (wyp.) 26 (1)
W sumie: 279 (15)
  1. ↑ Aktualne na: 20 kwietnia 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Alessandro Deiola (ur. 1 sierpnia 1995 w San Gavino Monreale) – włoski piłkarz grający na pozycji środkowego pomocnika, wychowanek i kapitan Cagliari Calcio.

Życie prywatne

Deiola urodził się w San Gavino Monreale – mieście w prowincji Sulcis-Iglesiente, położonym około pięćdziesięciu kilometrów od Cagliari. Od dziecka kibicował Cagliari Calcio i jako chłopiec regularnie oglądał mecze ze stadionowych trybun Sant'Elia.

Kariera klubowa

Akademia Cagliari i Tuttocuoio

Deiola przez całą karierę juniorską grał w akademii Cagliari. W sezonie 2014/15 trafił na wypożyczenie do toskańskiego Tuttocuoio, grającego w Lega Pro. Debiutu dokonał 30 sierpnia 2014 roku w domowym meczu z Carrarese, zakończonym bezbramkowym remisem. Pierwszą bramkę strzelił 28 września 2014 roku w przegranym 2:3 wyjazdowym meczu z Pistoiese. Łącznie w barwach Tuttocuoio rozegrał 33 mecze, zdobywając 4 gole.

Cagliari – droga od Lega Pro do Serie A

9 sierpnia 2015 roku Deiola zadebiutował w pierwszej drużynie Cagliari, w wygranym 5:0 meczu Pucharu Włoch z Virtus Entella, w którym strzelił ostatnią bramkę spotkania. Kilka dni później trafił do siatki w meczu pucharowym z Trapani (remis 1:1), po którym Cagliari awansowało po rzutach karnych. 7 września 2015 roku Deiola zagrał w pierwszej kolejce Serie B sezonu 2015/16 na Sant'Elia i strzelił gola w wygranym meczu z Crotone. Zakończył sezon z 21 meczami ligowymi, 2 golami i 2 asystami, przyczyniając się do wygrania przez Cagliari mistrzostwa Serie B i awansu do Serie A.

Debiutu w Serie A dokonał 28 sierpnia 2016 roku, kiedy wszedł z ławki w wyjazdowym meczu z Romą, zakończonym remisem 2:2. W pierwszej połowie sezonu 2016/17 trafił na wypożyczenie do Spezii grającej w Serie B.

Parma Calcio

17 sierpnia 2018 roku Deiola przeszedł na wypożyczenie do Parmy. W Parmie grał jako rezerwowy i 22 stycznia 2019 roku wrócił do Cagliari przed końcem sezonu.

US Lecce

10 stycznia 2020 roku Deiola przeszedł na wypożyczenie do Lecce. 2 lutego 2020 roku w wygranym 4:0 meczu z Torino strzelił pierwszą bramkę w Serie A w swojej karierze. Kontuzja kolana z następną nawrotem zatrzymała go po 10 meczach. Po zakończeniu sezonu, w którym Lecce spadło do Serie B, Deiola ponownie trafił na wypożyczenie – tym razem do Spezii.

Spezia (drugie wypożyczenie)

22 września 2020 roku Deiola dołączył do Spezii na sezon 2020/21. W barwach Spezii rozegrał 26 meczów w Serie A, strzelając 1 gola. W styczniu 2021 roku powrócił do Cagliari.

Cagliari – powrót i rola lidera

Po powrocie do Cagliari Deiola stał się jednym z filarów drużyny. W sezonie 2021/22 rozegrał 33 mecze ligowe i strzelił 4 gole – w tym pierwszą bramkę w Serie A dla Cagliari, strzelona Milanowi, a także trafienia decydujące o wygranych z Sampdorią, Torino i Sassuolo. Mimo to Cagliari zakończyło tamten sezon spadkiem do Serie B. W sezonie 2022/23 Deiola przyczynił się do awansu Cagliari z powrotem do Serie A.

8 kwietnia 2025 roku Deiola przedłużył kontrakt z Cagliari do 30 czerwca 2029 roku. Komunikat klubu określił go słowami: „Identità, appartenenza, la maglia rossoblù come una seconda pelle", czyli „Tożsamość, przynależność, czerwona i niebieska koszula jak druga skóra”. W sezonie 2025/26 Deiola pełni funkcję wicekapitana drużyny prowadzonej przez trenera Fabio Pisacane. W drugiej połowie sezonu zmagał się z urazem prawego uda i nawrotem kontuzji, przez co opuścił 13 kolejek ligowych z rzędu. Łącznie w sezonie 2025/26 rozegrał 16 meczów w Serie A.

Bramka na miarę nagrody FIFA Puskás Award

18 maja 2025 roku, w 71. minucie ostatniego meczu sezonu 2024/25 w Serie A, wygranego 3:0 z Venezią – Deiola strzelił gola, który zdobył szeroki rozgłos. Akcja liczyła 13 kolejnych podań, zawierała między innymi tunel i kilka zagrań z pierwszej piłki; Deiola zakończył ją precyzyjnym uderzeniem prawą nogą z woleja w górny róg bramki. Trafienie przypieczętowało utrzymanie Cagliari w Serie A.

FIFA zakwalifikowała ten gol do finałowej jedenastki kandydatów do nagrody Puskás Award 2025, przyznawanej za najpiękniejszą bramkę roku w piłce nożnej mężczyzn. Deiola był jedynym włoskim piłkarzem i jedynym reprezentantem Serie A wśród nominowanych, rywalizując m.in. z Laminem Yamalem i Declanem Ricem. 1 grudnia 2025 roku na gali Gran Galà del Calcio AIC w Mediolanie Deiola odebrał nagrodę Golu Roku 2024/25, przyznawaną przez piłkarzy zrzeszonych w Associazione Italiana Calciatori. Odbierając nagrodę, powiedział: „Reprezentare la mia Terra, portare in Sardegna questo premio", czyli „Reprezentuję swój kraj, przywożąc tę nagrodę na Sardynię”. Media opisał go w tym czasie jako „cichego lidera" – „zawsze gotowego do poświęcenia, pierwszego do służby drużynie w trudnych momentach".

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Deiola rinnova fino al 2029: il comunicato del Cagliari [online], tuttocagliari.net [dostęp 2026-04-20] (wł.).
  2. 1 2 Alessandro Deiola – profil zawodnika [online], transfermarkt.it [dostęp 2026-04-20] (wł.).
  3. ↑ Redazione, La bella sorpresa Deiola, il difensore che si è trasformato in bomber per il Tuttocuoio | San Gavino Monreale . Net [online], 1 maja 2015 [dostęp 2026-04-21] (wł.).
  4. ↑ Tuttocuoio 0-0 Carrarese - 30 sierpień 2014 / Lega Pro 2014/2015 [online], footballdatabase.eu [dostęp 2026-04-21].
  5. ↑ Pistoiese 3-2 Tuttocuoio - 28 wrzesień 2014 / Lega Pro 2014/2015 [online], footballdatabase.eu [dostęp 2026-04-21].
  6. ↑ Alessandro Deiola - Występy 14/15 [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-04-21].
  7. ↑ Cagliari 5-0 Virtus Entella - 09 sierpień 2015 / TIM Cup 2015/2016 [online], footballdatabase.eu [dostęp 2026-04-21].
  8. ↑ Trapani 1-1 Cagliari - 15 sierpień 2015 / TIM Cup 2015/2016 [online], footballdatabase.eu [dostęp 2026-04-21].
  9. 1 2 3 4 5 Ufficiale – Deiola rinnova col Cagliari fino al 30 giugno 2029 [online], calciocasteddu.it [dostęp 2026-04-20] (wł.).
  10. 1 2 3 4 Alessandro Deiola: profilo giocatore e statistiche [online], corrieredellosport.it [dostęp 2026-04-20] (wł.).
  11. ↑ Parma, preso Deiola in extremis. Finale sprint per i gialloblu [online], La Gazzetta dello Sport - Tutto il rosa della vita, 2018 [dostęp 2026-04-21] (wł.).
  12. ↑ Cagliari-Parma, storie di ex: Deiola, da riserva a Parma a pilastro per il Cagliari [online], parmalive.com [dostęp 2026-04-20] (wł.).
  13. ↑ 12 gennaio 2020 / Commenti disabilitati su Deiola approda al Lecce La scheda / Italia, Deiola approda al Lecce. La scheda [online], TuttiTalenti, 12 stycznia 2020 [dostęp 2026-04-21] (wł.).
  14. 1 2 3 Deiola, oggi capitano del suo Cagliari, per sei mesi a Lecce [online], calciolecce.it [dostęp 2026-04-20] (wł.).
  15. ↑ Redazione, Spezia, c'è la firma di Deiola [online], Calcio Spezia, 18 września 2020 [dostęp 2026-04-21] (wł.).
  16. 1 2 Cagliari Napoli, Deiola si scalda per la gara dell'Unipol Domus [online], cagliarinews24.com [dostęp 2026-04-20] (wł.).
  17. 1 2 Deiola's goal in Cagliari vs. Venezia is among the world's greatest goals [online], unionesarda.it [dostęp 2026-04-20] (ang.).
  18. ↑ Deiola, il gol al Venezia entra nella corsa al Puskás Award 2025 [online], cityandcity.it [dostęp 2026-04-20] (wł.).
  19. ↑ Premio Puskas 2025, i candidati al gol più bello dell'anno [online], sport.sky.it [dostęp 2026-04-20] (wł.).
  20. ↑ Calcio, il gol di Deiola del Cagliari in corsa per il premio Puskas della Fifa [online], cagliarinews.it [dostęp 2026-04-20] (wł.).
  21. 1 2 Deiola: «Ricevere questo premio è un orgoglio! La speranza per quest'anno è riconfermarsi» [online], cagliarinews24.com [dostęp 2026-04-20] (wł.).
  22. ↑ Il Pagellone 2025 – Centrocampisti: Deiola leader silenzioso [online], tuttocagliari.net [dostęp 2026-04-20] (wł.).

Linki zewnętrzne