Alessandro Stradella

Alessandro Stradella
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

3 kwietnia 1639
Nepi

Data i miejsce śmierci

25 lutego 1682
Genua

Gatunki

opera

Zawód

kompozytor

Alessandro Stradella (ur. 3 kwietnia 1639 w Nepi, zm. 25 lutego 1682 w Genui (zamordowany) – włoski kompozytor operowy epoki środkowego baroku. Odniósł sukces jako wolny kompozytor, piszący na zamówienie, współpracujący z poetami. Pozostawił ponad trzysta utworów różnych gatunków.

Życiorys

Pochodził z rodziny arystokratycznej. Jego ojciec, Marcus Antonio Stradella z Piacenzy, był w latach 1642–1643 gubernatorem Vignoli. Brat Francesco wstąpił do zakonu augustianów i cieszył się przychylnością rodu d’Este[potrzebny przypis].

Nieznane są szczegóły dotyczące jego wykształcenia muzycznego. Studiował w Bolonii, lecz nie wiadomo u kogo. Według niektórych źródeł, w roku 1659 wstąpił na służbę u królowej Krystyny Szwedzkiej, która od 1655 przebywała we Włoszech. Pierwszy zachowany utwór, którego autorstwo Stradelli nie budzi wątpliwości, pochodzi z roku 1672 – jest to prolog do opery Antonio Cestiego, La Dori at Rome.

W roku 1667 Stradella osiadł w Rzymie, gdzie z jednej strony komponował opery, oratoria i muzykę kościelną, a z drugiej zasłynął rozwiązłym stylem życia. Wspólnie z Carlem Ambrogiem Lonatim próbował sprzeniewierzyć pieniądze kościelne, co zostało wykryte. Z tego powodu zmuszono go do opuszczenia Rzymu. Kiedy wrócił, z powodu afer miłosnych wzbudził nieprzyjaźń u wpływowych osobistości miasta, więc nie pozostało mu nic innego, jak pod naciskiem kardynała Alderana Cibo na zawsze opuścić Rzym[potrzebny przypis].

W roku 1677 udał się do Wenecji, gdzie został nauczycielem muzyki Agnese Van Uffele, faworyty wpływowego szlachcica weneckiego, Alvisego Contariniego. Wkrótce został jej kochankiem. Gdy wyszło to na jaw, uciekł z nią do Turynu. Contarini domagał się, by kochankowie się pobrali lub by Uffele została zakonnicą. Wybrali to pierwsze i wzięli ślub 10 października 1677. Jednak po podpisaniu kontraktu ślubnego i wyjściu z klasztoru Stradella został zaatakowany od tyłu przez dwóch płatnych morderców, którzy zostali wynajęci przez Contariniego. W rezultacie został poważnie zraniony. Napastnicy pozostawili go na ulicy, sądząc, iż nie żyje. Zamachowcy poprosili o azyl u ambasadora Francji. Ponieważ udział Contariniego wyszedł na jaw, spowodowało to interwencję księżnej Marii Joanny Sabaudzkiej-Nemours(inne języki), regentki Sabaudii, u króla Ludwika XIV; sprawa stała się przedmiotem negocjacji między dworami[potrzebny przypis].

W 1678 Stradella uciekł do Genui. Odnosił tam sukcesy jako kompozytor oper i kantat, pisząc muzykę dla lokalnej szlachty i Theatro Falconi. Lecz historie z Rzymu i Wenecji się powtarzały. Został zasztyletowany 25 lutego 1682 na Piazza Bianchi w Genui przez trzech braci Lomellini, których siostrę uwiódł. Ciało pogrzebano w kościele Santa Maria delle Vigne[potrzebny przypis].

Dzieło

Stradella był popularnym i wpływowym kompozytorem. Jego sławę przyćmili dopiero w następnym stuleciu kompozytorzy późnego baroku, jak Arcangelo Corelli, Antonio Vivaldi i inni. Niektóre z jego utworów zostały wykorzystane przez Georga Friedricha Händla, na przykład w oratorium Izrael w Egipcie.

Stradella napisał co najmniej sześć oper barokowych, w tym pełnowymiarową operę komiczną Il Trespolo tutore. Napisał także ponad 170 kantat, co najmniej jedną na podstawie poematu Sebastiana Baldini, oraz sześć oratoriów.

Obok licznych oper i oratoriów, które były w swoim czasie niezwykle popularne, wielkie znaczenie ma jego muzyka instrumentalna. Był prekursorem typowej barokowej formy concerto grosso. Zachowało się 27 jego utworów instrumentalnych (przeważnie w formie sonaty da chiesa), a wśród nich pierwsza znana kompozycja w formie concerto grosso, Sonate di viole. Gdy Corelli jako pierwszy zaczął publikować swoje utwory z op. 6 pod tytułem Concerto grosso, Stradella wyraźnie użył tej formy wcześniej. Ponieważ obaj się znali, bezpośredni wpływ jest prawdopodobny[potrzebny przypis].

Znany utwór wokalny pod tytułem Aria da chiesa (Aria kościelna) do tekstu Pietà, Signore (Panie, zmiłuj się), przypisywany Stradelli i często wykonywany podczas koncertów i liturgii, w rzeczywistości został napisany przez kompozytora francuskiego Louisa Niedermeyera (1802–1861).

Pełna lista kompozycji Alessandro Stradelli

W porządku alfabetycznym – według numeracji katalogu Gianturco-McCrickard.

Kantaty na głos solo i basso continuo

Kantaty świeckie na dwa głosy i basso continuo

Kantaty świeckie na trzy głosy i basso continuo

Kantaty świeckie z akompaniamentem instrumentalnym

Kantaty religijne

Opery

Prologi

Intermezzi

Commedia per musica

Oratoria

Arie, duety, tercety koncertowe

Arie

Duety

Tercet

Madrygały

Muzyka religijna z tekstem łacińskim

Muzyka liturgiczna

Muzyka pozaliturgiczna (Mottetti)

Muzyka instrumentalna

Sonaty na skrzypce i basso continuo

Sonate a due

Sonate a tre

Sonaty na duże składy

Muzyka na instrumenty klawiszowe

Utwory zaginione

Inne dzieła o bardzo wątpliwym autorstwie

Legenda:

Prawykonania

TytułGatunekLibrecistaMiejsce i data pierwszego wykonania
La Laurinda ovvero Il Biantemuzyka scenicznaFilippo Acciaiuoli o Giovanni Andrea LorenziniTeatro di Palazzo Colonna, Rzym, 5 lutego 1671
La Dori o vero La schiava fedeledramma per musica, 1 prolog i 3 akty, Antonio Cesti i Alessandro StradellaGiovanni Filippo ApolloniTeatro di Tordinona, Rzym, 31 grudnia1671
Oh, ve' che figuracce!intermezzoFilippo AcciaiuoliTeatro di Tordinona, Rzym, 12 lutego 1672
La forza dell'amor paternodramma per musica w 3 aktach i 17 scenachnieznanyTeatro Falcone, Genua, 10 listopada 1678
Le gare dell'amor eroicodramma per musica w 3 aktachConte Nicolò MinatoTeatro Falcone, Genua, 1 stycznia 1679
Il trespolo tutorecommedia per musica w 3 aktachGiovanni Cosimo VillifranchiTeatro Falcone, Genua, 30 lub 31 stycznia 1679
Moro per amore (albo Il Floridoro, Il Rodrigo)opera w 3 aktachFlavio Orsini "Filosinavoro"Genua, 1681

Inne dzieła, łączone przez niektóre źródła z Alessandro Stradellą

TytułGatunekLibrecistaMiejsce i data pierwszego wykonania
Il Girellodramma musicale burlescoFilippo Acciaiuoli e Giovanni Filippo ApolloniTeatro di Palazzo Colonna, Rzym, 4 lutego 1668
Scipione Africanodramma per musicaNicolò Miniato i Giovanni Filippo ApolloniWenecja 1664 (1. wersja); Teatro Tordinona, Rzym, 8 stycznia 1671 (2. wersja)

Traktat

Istnieje również dzieło teoretyczne (zachowane fragmentarycznie) autorstwa Stradelli, podręcznik do nauczania muzyki Libro de Primi Elementi (1694). Zawiera 9 rozdziałów, traktujących m.in. o poszczególnych interwałach.

Dzieła inspirowane postacią Stradelli

Jego awanturnicze życie i krwawa śmierć wzbudzały spore zainteresowanie w XIX w. i stały się inspiracją dla utworów literackich i muzycznych. Najwybitniejszym z nich jest zapewne grana do dziś opera Friedrich von Flotowa Alessandro Stradella (Hamburg, 1844), w której przedstawia daleką od rzeczywistości romantyczną historię rzekomego ocalenia genialnego muzyka, który swoim śpiewem porusza serce zabójcy.

Należy również wspomnieć opery innych autorów:

Z kolei amerykański pisarz F. Marion Crawford napisał bardzo wyidealizowaną powieść o romansie Stradelli i ucieczce z Wenecji, zatytułowaną Stradella (Macmillan 1909).

Przypisy

  1. ↑ Carolyn Gianturco. "Stradella, Alessandro." Grove Music Online. Oxford Music Online, http://www.oxfordmusiconline.com/subscriber/article/grove/music/26888 (dostęp 24.07.2011).
  2. ↑ Stradella: San Giovanni Battista – CDA67617 – Alessandro Stradella (1639–1682) – Hyperion Records – MP3 and Lossless downloads [online], hyperion-records.co.uk [dostęp 2017-11-21] (ang.).
  3. ↑ Le gare dell’amor eroico ossia l’Oratio, opera w trzech aktach. Genua, Teatro Falcone 1679; reaktywowana w Genui 2006.
  4. ↑ http://badigit.comune.bologna.it/cmbm/scripts/gaspari/scheda.asp?id=2476 Catalogo della Biblioteca del Liceo Musicale di Bologna: I, str. 290

Linki zewnętrzne