Alexander Carl Otto Westphal

Alexander Carl Otto Westphal
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

18 maja 1863
Berlin

Data i miejsce śmierci

9 stycznia 1941
Bonn

profesor nauk medycznych
Specjalność: neurologia i psychiatria
Alma Mater

Uniwersytet w Heidelbergu
Uniwersytet w Berlinie

Doktorat

1888

Profesura

1904

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet w Greifswaldzie
Uniwersytet w Bonn

Grób rodziny Westphal

Alexander Carl Otto Westphal (ur. 18 maja 1863 w Berlinie, zm. 9 stycznia 1941 w Bonn) – niemiecki lekarz psychiatra i neurolog, profesor Uniwersytetu w Bonn.

Życiorys

Syn neurologa i psychiatry Carla Westphala (1833–1890) i jego żony Clary z domu Mendelssohn.

Studiował medycynę na Uniwersytecie w Heidelbergu i Uniwersytecie w Berlinie, tytuł doktora medycyny otrzymał w Berlinie w 1888. Następnie był asystentem Wilhelma Heinricha Erba i Hansa Curschmanna w Lipsku. W 1892 został ordynatorem oddziału chorób neurologicznych kliniki Charité u Friedricha Jolly'ego, w 1894 roku specjalizował się w neurologii i psychiatrii. W 1902 przyjął propozycję Uniwersytetu w Greifswaldzie i został profesorem nadzwyczajnym na tamtejszej katedrze neurologii, w 1904 został profesorem zwyczajnym na Uniwersytecie w Bonn. W 1928 przeszedł na emeryturę. Zmarł w 1941 roku, pochowany jest na cmentarzu żydowskim przy Hallesches Tor (Friedhof I der Jerusalems- und Neuen Kirchengemeinde) w Berlinie-Kreuzbergu. Jego uczniami byli m.in. Otto Lowenstein i Max Mikorey. Zmarł w 1941 roku.

Dorobek naukowy

Westphal zajmował się m.in. moczówką prostą, białaczkami i różnorodnymi zagadnieniami neuropsychiatrycznymi. Upamiętniają go nazwy zespołu Westphala-Piltza (odruchu źrenicznego Westphala-Piltza) i zespołu Westphala-Bernharda (pierwotne bliznowate zwężenie brodawki Vatera).

Wybrane prace