| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |||||||||||||||
| Wzrost |
185 cm | ||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Kariera seniorska | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Kariera trenerska | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Alfons Kania (ur. 18 maja 1924 w Chorzowie, zm. 24 września 2012 w Opolu) – polski piłkarz grający na pozycji obrońcy (stopera), trener.
Alfons Kania karierę piłkarską rozpoczął jeszcze przed wojną światową w Ruchu Chorzów. Po wojnie grał w Ślęzie Wrocław, a w latach 1951–1957 w Budowlanych Opole, z którymi w sezonie 1952 po raz pierwszy awansował do ekstraklasy, w której debiut zaliczył 15 marca 1953 roku w przegranym 1:2 u siebie z Gwardią Warszawa, a sezon 1953 zakończył na przedostatnim – 11. miejscu, w związku z czym spadł z ekstraklasy.
W sezonie 1955 ponownie awansował do ekstraklasy, a także dotarł do półfinału Pucharu Polski, w którym zakończył udział w rozgrywkach po przegranej 0:2 w meczu wyjazdowym z Lechią Gdańsk. Po sezonie 1957 zakończył piłkarską karierę.
Łącznie w ekstraklasie rozegrał 49 meczów.
Alfons Kania po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę trenerską. Trenował takie kluby, jak m.in.: Pionier Strzelce Opolskie, Polonia Nysa, Odra 1b, Bolko Opole, Opolanin Opole, Odra Opole.
W 2005 roku, podczas uroczystości 60-lecia Odry Opole Alfons Kania otrzymał odznakę „Zasłużony dla Odry Opole”.
Zmarł 24 września 2012 roku w Opolu. Został pochowany 27 września 2012 roku na cmentarzu komunalnym w Opolu(kwatera 65 NC /5/15). Miał żonę, córkę i wnuki.
