Urodził się w Los Angeles w stanie Kalifornia. Po śmierci ojca był wychowywany przez matkę wraz z bratem. W wieku 14 lat wraz z bratem trafił do pieczy zastępczej. W kolejnych latach przebywał w 12 różnych rodzinach zastępczych. Uczęszczał przez dwa lata do Canyon High School(inne języki) w Santa Clarita. W szkole wyróżniał się w futbolu amerykańskim. Następnie kontynuował karierę sportową w Glendale Community College(inne języki), gdzie występował przede wszystkim na pozycji linebackera. W drugim roku nauki otrzymał wyróżnienie Honorable Mention All-American. Był również członkiem uczelnianej drużyny lekkoatletycznej. Po dwóch sezonach w Glendale otrzymał stypendium sportowe na East Texas A&M University(inne języki), gdzie ukończył studia z zakresu kryminologii. W późniejszym okresie występował zawodowo w futbolu amerykańskim w Canadian Football League oraz Arena Football League.
Kariera MMA
Wczesna kariera
Menifield rozpoczął zawodową karierę w mieszanych sztukach walki w 2015 roku. Zadebiutował 20 listopada tego samego roku podczas gali Bellator 146, gdzie w kategorii ciężkiej zmierzył się z Zachem Rosolem. Zwyciężył przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie. Następnie przeniósł się do kategorii półciężkiej, w której odniósł kolejne dwa zwycięstwa przed czasem – przez techniczny nokaut nad Khadzhimuratem Bestaevem oraz nokautem nad Brockiem Combsem.
Dana White's Contender Series i LFA
W lipcu 2017 roku Menifield wystąpił w programie Dana White’s Contender Series(inne języki). 25 lipca zmierzył się z byłym zawodnikiem UFC Danielem Jollem. Wygrał przez techniczny nokaut po zakończeniu pierwszej rundy z powodu kontuzji oka rywala, jednak nie otrzymał kontraktu z UFC. W grudniu 2017 roku powrócił do rywalizacji w Legacy Fighting Alliance(inne języki), gdzie pokonał José Otávio Lacerdę przez techniczny nokaut w drugiej rundzie, a w lutym 2018 roku zwyciężył Brice'a Ritani-Coe'a przez duszenie zza pleców w pierwszej rundzie.
16 czerwca 2018 roku otrzymał drugą szansę na zdobycie kontraktu z UFC. Podczas Dana White's Contender Series 9 zmierzył się z Dashawnem Boatwrightem. Menifield zakończył pojedynek już po ośmiu sekundach, zwyciężając przez techniczny nokaut po serii ciosów w parterze. Po tym występie otrzymał kontrakt z UFC.
UFC
W UFC zadebiutował 19 stycznia 2019 roku podczas gali UFC Fight Night 143, gdzie jego rywalem był Vinicius Moreira(inne języki). Menifield zwyciężył przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie. 29 czerwca tego samego roku podczas gali UFC on ESPN 3 pokonał Paula Craiga(inne języki) przez nokaut po ciosach w pierwszej rundzie, za co otrzymał pierwszy bonus za występ wieczoru.
6 czerwca 2020 roku na gali UFC 250 poniósł pierwszą porażkę w zawodowej karierze, przegrywając jednogłośną decyzją z Devinem Clarkiem(inne języki). Początkowo planowano jego pojedynek z Ovincem Saint Preux(inne języki) na sierpień 2020 roku, jednak walka została odwołana w dniu gali po pozytywnym wyniku testu na COVID-19 u Saint Preux. Do pojedynku doszło ostatecznie 5 września 2020 roku. Menifield przegrał przez nokaut w drugiej rundzie.
W marcu 2021 roku zmierzył się z debiutującym w UFC Fabio Cherantem(inne języki). Pojedynek odbył się w umownym limicie wagowym, ponieważ Cherant przekroczył limit kategorii półciężkiej. Menifield zwyciężył w pierwszej rundzie przez tzw. duszenie Von Flue. 7 sierpnia 2021 roku pokonał jednogłośną decyzją sędziów Eda Hermana(inne języki). 4 grudnia tego samego roku przegrał jednogłośną decyzją sędziów z Williamem Knightem(inne języki) na wydarzeniu UFC on ESPN: Font vs. Aldo.
4 czerwca 2022 roku na UFC Fight Night: Volkov vs. Rozenstruik Menifield zmierzył się z Askarem Mozharovem i zwyciężył przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie. 15 października tego samego roku pokonał przez nokaut Michaiła Cyrkunowa(inne języki), również w pierwszej rundzie.
12 lutego 2023 roku podczas gali UFC 284 po raz pierwszy zmierzył się z Jimmym Crute'em. W trzeciej rundzie Menifield został ukarany odjęciem punktu za przytrzymywanie siatki, a pojedynek zakończył się większościowym remisem. Pięć miesięcy później doszło do rewanżu na gali UFC 290. Menifield zwyciężył wówczas przez poddanie za pomocą gilotyny w drugiej rundzie.
16 grudnia 2023 roku podczas gali UFC 296 pokonał Dustina Jacoby'ego(inne języki) jednogłośną decyzją sędziowską. W maju 2024 roku zmierzył się z Carlosem Ulbergiem, przegrywając przez nokaut już po 12 sekundach pierwszej rundy. 3 sierpnia tego samego roku poniósł kolejną porażkę przed czasem, tym razem z Azamatem Murzakanovem(inne języki), który znokautował go w drugiej rundzie.
22 marca 2025 roku w Londynie Menifield miał zmierzyć się z Oumarem Sy, jednak po wycofaniu się Francuza z powodu kontuzji jego rywalem został debiutujący w UFC Julius Walker. Menifield zwyciężył niejednogłośną decyzją po trzyrundowym pojedynku. Walka została nagrodzona bonusem za najlepszą walkę wieczoru.
14 czerwca 2025 roku na gali UFC on ESPN: Usman vs. Buckley doszło do przełożonego pojedynku z Oumarem Sy. Menifield pokonał Francuza jednogłośną decyzją sędziów. 22 listopada tego samego roku podczas gali UFC Fight Night: Tsarukyan vs. Hooker w katarskim Ar-Rajjanie zmierzył się z Volkanem Ozdemirem, z którym przegrał przez nokaut w pierwszej rundzie.
19 września 2026 podczas gali UFC 331 w Los Angeles zmierzył się z niepokonanym dotąd Polakiem Iwo Baraniewskim. W pierwszej rundzie doznał złamania kciuka lewej dłoni, jednak kontynuował pojedynek. Przed rozpoczęciem trzeciej rundy uraz został sprawdzony przez lekarza, który dopuścił Menifielda do dalszej rywalizacji. Ostatecznie Amerykanin zwyciężył niejednogłośną decyzją sędziów (29–28, 29–28, 28–29), zadając Baraniewskiemu pierwszą porażkę w zawodowej karierze.
