Alyssa Naeher

Alyssa Naeher
Ilustracja
Naeher w barwach zespołu Chicago Stars w 2025 roku
Pełne imię i nazwisko

Alyssa Michele Naeher

Data i miejsce urodzenia

20 kwietnia 1988
Bridgeport, Stany Zjednoczone

Obywatelstwo

Stany Zjednoczone

Wzrost

175 cm

Pozycja

bramkarka

Informacje klubowe
Klub

Chicago Stars FC

Numer w klubie

1

Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
2006 Western Mass Lady Pioneers 11 (0)
2008 SoccerPlus Connecticut (0)
2010–2011 Boston Breakers 36 (0)
2011–2013 Turbine poczdam 39 (0)
2013–2015 Boston Breakers 45 (0)
2016– Chicago Stars FC 165 (1)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2004  Stany Zjednoczone U-16
2005  Stany Zjednoczone U-17
2007–2008  Stany Zjednoczone U-20
2009–2011  Stany Zjednoczone U-23
2014–2024  Stany Zjednoczone 115 (0)
  1. ↑ Aktualne na: 3 listopada 2025. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 3 grudnia 2024.
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Piłka nożna
Mistrzostwa świata
złoto Kanada 2015 Drużyna
złoto Francja 2019 Drużyna
Igrzyska olimpijskie
złoto Paryż 2024 Drużyna
brąz Tokio 2020 Drużyna
CONCACAF W Championship
złoto Stany Zjednoczone 2018
złoto Meksyk 2022
CONCACAF W Gold Cup
złoto Stany Zjednoczone 2024
Igrzyska panamerykańskie
srebro Rio de Janeiro 2007 Drużyna

Alyssa Michele Naeher (ur. 20 kwietnia 1988 w Bridgeport) – amerykańska piłkarka występująca na pozycji bramkarki w amerykańskim klubie Chicago Stars FC występującym w National Women's Soccer League (NWSL).

Kariera klubowa

Naeher grała w piłkę nożną w drużynie uniwersyteckiej Penn State Nittany Lions, zdobywając dwukrotnie wyróżnienia All-American w pierwszym składzie. Karierę zawodową rozpoczęła w 2010 roku w barwach Boston Breakers w lidze Women's Professional Soccer (WPS). Po rozwiązaniu rozgrywek przeniosła się do niemieckiego klubu Turbine poczdam, z którym wywalczyła mistrzostwo Bundesligi w sezonie 2011/2012.

Po utworzeniu National Women's Soccer League (NWSL) powróciła do Boston Breakers, a w 2014 roku została wybrana najlepszą bramkarką roku w NWSL (NWSL Goalkeeper of the Year). Od 2016 roku jest zawodniczką klubu z Chicago (obecnie Chicago Stars FC), w którym ustanowiła historyczny rekord wszech czasów NWSL pod względem liczby obronionych strzałów (saves) przez bramkarkę.

Kariera reprezentacyjna

W latach 2014–2024 rozegrała 15 spotkań w reprezentacji Stanów Zjednoczonych. Była podstawową bramkarką kadry podczas zwycięskich dla USA Mistrzostw Świata 2019 oraz Igrzysk Olimpijskich w Paryżu w 2024 roku. Ponadto zdobyła brązowy medal na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio w 2020 roku oraz była rezerwową bramkarką (zmienniczką Hope Solo) podczas wygranych przez Stany Zjednoczone Mistrzostw Świata w 2015 roku. W 2024 roku została wybrana najlepszą bramkarką świata plebiscytu FIFA (The Best FIFA Women’s Goalkeeper).

Pozostałe lata kariery reprezentacyjnej

Igrzyska Olimpijskie w Tokio 2020

Na 23 czerwca 2021 roku Naeher została powołana do kadry na Letnie Igrzyska Olimpijskie 2020, które zostały przełożone o rok z powodu pandemii COVID-19. Naeher wprowadziła swój zespół do półfinału, obroniając trzy rzuty karne w ćwierćfinale przeciwko mistrzyniom Europy – Holandii (jeden w 81. minucie oraz dwa kolejne w serii rzutów karnych). W półfinale przeciwko Kanadzie wystąpiła do 30. minuty, po czym musiała opuścić boisko z powodu kontuzji i została zastąpiona przez Adriannę Franch. Reprezentacja Stanów Zjednoczonych zdobyła na tym turnieju brązowy medal.

Mistrzostwa Świata 2023

Naeher znalazła się w kadrze Stanów Zjednoczonych na Mistrzostwa Świata 2023, co było jej trzecim mundialem w karierze. W meczu 1/8 finału przeciwko Szwecji obroniła jeden rzut karny i była bliska zatrzymania strzału liny Hurtig, jednak piłka przekroczyła linię bramkową o ułamki milimetrów, co wyeliminowało Stany Zjednoczone z turnieju. Naeher przeszła do historii jako pierwsza bramkarka (zarówno w piłce kobiecej, jak i męskiej), która wykonywała rzut karny w serii "jedenastek" na mistrzostwach świata, a także pierwsza, która zarówno strzeliła gola z karnego, jak i obroniła jedenastkę.

CONCACAF W Gold Cup 2024

7 lutego 2024 roku Naeher została powołana do kadry na inaugurację turnieju CONCACAF W Gold Cup. W trakcie turnieju rozegrała 5 z 6 spotkań, a w ćwierćfinałowym meczu przeciwko Kolumbii zanotowała swój 100. występ w reprezentacji narodowej, zachowując czyste konto w wygranym 3:0 spotkaniu. Stała się tym samym trzecią bramkarką w historii kadry USA z co najmniej 100 występami (po Briannie Scurry i Hope Solo).

W półfinale przeciwko Kanadzie obroniła trzy rzuty karne w konkursie "jedenastek" oraz sama wykorzystała swoją jedenastkę po remisie 2:2 w regulaminowym czasie gry i dogrywce. Otrzymała nagrodę dla najlepszej bramkarki oraz Złotą Rękawicę turnieju, a Amerykanki wygrały pierwszą edycję Złotego Pucharu, pokonując w finale Brazylię 1:0.

Igrzyska Olimpijskie w Paryżu 2024

26 czerwca 2024 roku Naeher została powołana na swoje trzecie igrzyska olimpijskie – Paryż 2024. W półfinale przeciwko Niemcom zanotowała siedem interwencji, w tym kluczową obronę w ostatnich sekundach dogrywki, zapewniając drużynie awans. W finale z Brazylią (wygranym 1:0 po bramce Mallory Swanson) zatrzymała groźne strzały rywalek.

Podczas turnieju zanotowała cztery mecze bez straty gola, ustanawiając rekord wszech czasów pod względem liczby czystych kont w pojedynczym turnieju olimpijskim dla bramkarki z USA.

25 listopada 2024 roku ogłosiła zakończenie reprezentacyjnej kariery z końcem roku. Ostatni mecz w kadrze rozegrała 3 grudnia 2024 roku przeciwko Holandii (2:1). Za swoje występy w 2024 roku została wybrana Piłkarką Roku w Stanach Zjednoczonych (U.S. Soccer Female Player of the Year), jako druga bramkarka w historii tej nagrody.

Reprezentacyjne

Występy i gole w reprezentacji według lat
ReprezentacjaRokMeczeGole
Stany Zjednoczone 201410
201530
201660
2017130
2018150
2019190
202070
2021140
202280
2023110
2024180
Razem1150

Sukcesy

Stany Zjednoczone U-20

Stany Zjednoczone

Indywidualne