_045_(cropped).jpg) Naeher w barwach zespołu Chicago Stars w 2025 roku | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
Alyssa Michele Naeher | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Obywatelstwo |
Stany Zjednoczone | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
175 cm | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Informacje klubowe | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Klub | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Numer w klubie |
1 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Alyssa Michele Naeher (ur. 20 kwietnia 1988 w Bridgeport) – amerykańska piłkarka występująca na pozycji bramkarki w amerykańskim klubie Chicago Stars FC występującym w National Women's Soccer League (NWSL).
Naeher grała w piłkę nożną w drużynie uniwersyteckiej Penn State Nittany Lions, zdobywając dwukrotnie wyróżnienia All-American w pierwszym składzie. Karierę zawodową rozpoczęła w 2010 roku w barwach Boston Breakers w lidze Women's Professional Soccer (WPS). Po rozwiązaniu rozgrywek przeniosła się do niemieckiego klubu Turbine poczdam, z którym wywalczyła mistrzostwo Bundesligi w sezonie 2011/2012.
Po utworzeniu National Women's Soccer League (NWSL) powróciła do Boston Breakers, a w 2014 roku została wybrana najlepszą bramkarką roku w NWSL (NWSL Goalkeeper of the Year). Od 2016 roku jest zawodniczką klubu z Chicago (obecnie Chicago Stars FC), w którym ustanowiła historyczny rekord wszech czasów NWSL pod względem liczby obronionych strzałów (saves) przez bramkarkę.
W latach 2014–2024 rozegrała 15 spotkań w reprezentacji Stanów Zjednoczonych. Była podstawową bramkarką kadry podczas zwycięskich dla USA Mistrzostw Świata 2019 oraz Igrzysk Olimpijskich w Paryżu w 2024 roku. Ponadto zdobyła brązowy medal na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio w 2020 roku oraz była rezerwową bramkarką (zmienniczką Hope Solo) podczas wygranych przez Stany Zjednoczone Mistrzostw Świata w 2015 roku. W 2024 roku została wybrana najlepszą bramkarką świata plebiscytu FIFA (The Best FIFA Women’s Goalkeeper).
Na 23 czerwca 2021 roku Naeher została powołana do kadry na Letnie Igrzyska Olimpijskie 2020, które zostały przełożone o rok z powodu pandemii COVID-19. Naeher wprowadziła swój zespół do półfinału, obroniając trzy rzuty karne w ćwierćfinale przeciwko mistrzyniom Europy – Holandii (jeden w 81. minucie oraz dwa kolejne w serii rzutów karnych). W półfinale przeciwko Kanadzie wystąpiła do 30. minuty, po czym musiała opuścić boisko z powodu kontuzji i została zastąpiona przez Adriannę Franch. Reprezentacja Stanów Zjednoczonych zdobyła na tym turnieju brązowy medal.
Naeher znalazła się w kadrze Stanów Zjednoczonych na Mistrzostwa Świata 2023, co było jej trzecim mundialem w karierze. W meczu 1/8 finału przeciwko Szwecji obroniła jeden rzut karny i była bliska zatrzymania strzału liny Hurtig, jednak piłka przekroczyła linię bramkową o ułamki milimetrów, co wyeliminowało Stany Zjednoczone z turnieju. Naeher przeszła do historii jako pierwsza bramkarka (zarówno w piłce kobiecej, jak i męskiej), która wykonywała rzut karny w serii "jedenastek" na mistrzostwach świata, a także pierwsza, która zarówno strzeliła gola z karnego, jak i obroniła jedenastkę.
7 lutego 2024 roku Naeher została powołana do kadry na inaugurację turnieju CONCACAF W Gold Cup. W trakcie turnieju rozegrała 5 z 6 spotkań, a w ćwierćfinałowym meczu przeciwko Kolumbii zanotowała swój 100. występ w reprezentacji narodowej, zachowując czyste konto w wygranym 3:0 spotkaniu. Stała się tym samym trzecią bramkarką w historii kadry USA z co najmniej 100 występami (po Briannie Scurry i Hope Solo).
W półfinale przeciwko Kanadzie obroniła trzy rzuty karne w konkursie "jedenastek" oraz sama wykorzystała swoją jedenastkę po remisie 2:2 w regulaminowym czasie gry i dogrywce. Otrzymała nagrodę dla najlepszej bramkarki oraz Złotą Rękawicę turnieju, a Amerykanki wygrały pierwszą edycję Złotego Pucharu, pokonując w finale Brazylię 1:0.
26 czerwca 2024 roku Naeher została powołana na swoje trzecie igrzyska olimpijskie – Paryż 2024. W półfinale przeciwko Niemcom zanotowała siedem interwencji, w tym kluczową obronę w ostatnich sekundach dogrywki, zapewniając drużynie awans. W finale z Brazylią (wygranym 1:0 po bramce Mallory Swanson) zatrzymała groźne strzały rywalek.
Podczas turnieju zanotowała cztery mecze bez straty gola, ustanawiając rekord wszech czasów pod względem liczby czystych kont w pojedynczym turnieju olimpijskim dla bramkarki z USA.
25 listopada 2024 roku ogłosiła zakończenie reprezentacyjnej kariery z końcem roku. Ostatni mecz w kadrze rozegrała 3 grudnia 2024 roku przeciwko Holandii (2:1). Za swoje występy w 2024 roku została wybrana Piłkarką Roku w Stanach Zjednoczonych (U.S. Soccer Female Player of the Year), jako druga bramkarka w historii tej nagrody.
| Reprezentacja | Rok | Mecze | Gole |
|---|---|---|---|
| Stany Zjednoczone | 2014 | 1 | 0 |
| 2015 | 3 | 0 | |
| 2016 | 6 | 0 | |
| 2017 | 13 | 0 | |
| 2018 | 15 | 0 | |
| 2019 | 19 | 0 | |
| 2020 | 7 | 0 | |
| 2021 | 14 | 0 | |
| 2022 | 8 | 0 | |
| 2023 | 11 | 0 | |
| 2024 | 18 | 0 | |
| Razem | 115 | 0 | |
Stany Zjednoczone U-20
Stany Zjednoczone
Indywidualne
