Amerykański Język Migowy (American Sign Language) (ASL) – język naturalny, będący dominującym językiem migowym społeczności Głuchych w Stanach Zjednoczonych oraz w większości anglojęzycznej Kanady. ASL jest w pełni rozwiniętym i uporządkowanym językiem wizualnym, realizowanym zarówno za pomocą znaków manualnych, jak i cech niemanualnych (np. mimiki). Poza Ameryką Północną dialekty ASL występują w wielu krajach świata, m.in. w znacznej części Afryki Zachodniej i w niektórych regionach Azji Południowo-Wschodniej. ASL jest też szeroko uczony jako drugi język. Najbliżej spokrewniony jest z francuskim językiem migowym (LSF). ASL ukształtował się na początku XIX wieku w American School for the Deaf (ASD) w Hartford w stanie Connecticut. Od tego czasu był rozpowszechniany przez szkoły dla Głuchych oraz organizacje społeczności Głuchych. Mimo szerokiego użycia nie przeprowadzono dokładnego spisu użytkowników ASL; wiarygodne szacunki dla USA wahają się zwykle od 250 000 do 500 000 osób i obejmują m.in. dzieci Głuchych dorosłych oraz część osób słyszących. Znaki ASL składają się z elementów o charakterze fonemicznym (np. ruch, miejsce artykulacji, konfiguracja dłoni) oraz z komponentów niemanualnych, takich jak ruchy twarzy i tułowia. ASL nie jest odmianą pantomimy. Zapożyczenia z języka angielskiego często przenikają poprzez fingerspelling, ale gramatyka ASL nie jest spokrewniona z gramatyką angielską. Wielu językoznawców opisuje ASL jako język o bazowym szyku podmiot–orzeczenie–dopełnienie (SVO), choć istnieją też inne ujęcia porządku wyrazów w ASL.
W kulturze Głuchych posługujących się amerykańskim językiem migowym (ASL) teatr i film odgrywają istotną rolę w dokumentowaniu języka oraz reprezentacji doświadczeń społeczności Głuchych. W środowisku teatru Głuchych podkreśla się znaczenie autentycznej reprezentacji, w tym obsadzania głuchych aktorów w rolach postaci głuchych oraz korzystania z profesjonalnych tłumaczy języka migowego przy interpretacji spektakli. Na początku XX wieku National Association of the Deaf (NAD) zrealizowało serię filmów w języku migowym (1910–1921), które dokumentowały i popularyzowały ASL oraz przyczyniły się do rozwoju konwencji filmowania narracji migowych i utrwalenia kultury Głuchych w medium filmowym.