Anafalis perłowy | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Podkrólestwo | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadklasa | |||
| Klasa | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj |
anafalis | ||
| Nazwa systematyczna | |||
| Anaphalis DC. Prodr. 6: 271. Jan (prim.) 1838 | |||
| Typ nomenklatoryczny | |||
| Synonimy | |||
| |||
Anafalis (Anaphalis DC.) – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Obejmuje ok. 110 gatunków. Występują głównie na półkuli północnej, zarówno na obszarach o umiarkowanym klimacie, jak i w tropikach na dużych wysokościach. Zasięg rodzaju obejmuje Amerykę Północną na północ od północnego Meksyku, Azję w jej części środkowej, południowej i wschodniej, poza tym Nową Gwineę i Chile. W strefie międzyzwrotnikowej rośliny te spotykane są na obszarach górskich. Rośliny introdukowane z tego rodzaju obecne są w Europie. W Polsce zadomowionym antropofitem jest anafalis perłowy A. margaritacea, poza nim uprawiane są także: anafalis trójnerwowy A. triplinervis, anafalis nepalski A. nepalensis. Rośliny te uprawiane jako rośliny ozdobne, zwykle na rabatach, ewentualnie na kwiat cięty. Rozmnaża się je z nasion lub przez podział. Liście anafalisa perłowego są jadalne po ugotowaniu.
Byliny osiągające do ok. 1 m wysokości, zwykle biało owłosione, o wąskich, lancetowatych i całobrzegich liściach, często pokrytych włoskami. Kwiaty zebrane są w stosunkowo niewielkie koszyczki o łuskach okrywy błoniastych, białawych, dachówkowato ułożonych. Koszyczki z kwiatami męskimi i żeńskimi tworzą się zwykle na osobnych roślinach.
Angiosperm Phylogeny Website adaptuje podział na podrodziny astrowatych (Asteraceae) opracowany przez Panero i Funk w 2002, z późniejszymi uzupełnieniami. Zgodnie z tym ujęciem rodzaj Anaphalis należy do plemienia Gnaphalieae (Cass.) Lecoq & Juillet, podrodziny Asteroideae (Juss.) Chev.
