Anarhynchus

Anarhynchus
Quoy & Gaimard, 1830
Ilustracja
Skrętodziób (A. frontalis)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

siewkowe

Podrząd

siewkowce

Parworząd

Charadriida

Nadrodzina

Charadrioidea

Rodzina

sieweczkowate

Podrodzina

sieweczki

Rodzaj

Anarhynchus

Typ nomenklatoryczny

Anarhynchus frontalis Quoy & Gaimard, 1830

Gatunki

23 gatunki – zobacz opis w tekście

Anarhynchus – rodzaj ptaków z podrodziny sieweczek (Charadriinae) w obrębie rodziny sieweczkowatych (Charadriidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji, Afryce (wraz z Madagaskarem i Wyspą Świętej Heleny), Ameryce, Australii i Oceanii.

Morfologia

Długość ciała 12–28 cm, rozpiętość skrzydeł 27–61 cm; masa ciała 19–179 g.

Systematyka

Rodzaj zdefiniowała w 1830 roku francuska para zoologów Jean René Constant Quoy i Joseph Paul Gaimard w dziale dotyczącym zoologii w publikacji pod redakcją Dumonta d’Urville’a traktującej o rejsie korwety Astrolabe w latach 1826–1829. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) skrętodziób (A. frontalis).

Etymologia

  • Pipus: łac. pipare ‘ćwierkać’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Charadrius heteroclitus A.A.H. Lichtenstein, 1793 (nomen dubium).
  • Anarhynchus: gr. ανα- ana- ‘wstecz, w tył’; ῥυγχος rhunkhos ‘dziób’.
  • Eupoda: gr. ευπους eupous, ευποδος eupodos ‘szybkonogi’, od ευ eu ‘doskonałość’; πους pous, ποδος podos ‘stopa’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Charadrius asiaticus Pallas, 1773.
  • Ochthodromus: gr. οχθος okhthos ‘brzeg’; -δρομος -dromos ‘biegacz’, od τρεχω trekhō ‘biegać’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Charadrius wilsonia Ord, 1814.
  • Leucopolius: epitet gatunkowy Charadrius leucopolius Wagler, 1827; gr. λευκος leukos ‘biały’; πολιος polios ‘szary’. Gatunek typowy (tautonimia): Charadrius leucopolius Wagler, 1827 (= Charadrius marginatus Vieillot, 1818).
  • Cirrepidesmus: epitet gatunkowy Charadrius cirrhepidesmos Wagler, 1827; gr. κιρρος kirrhos ‘opalony’; επιδεσμος epidesmos ‘opaska na oczy’. Gatunek typowy (tautonimia): Charadrius pyrrhothorax Temminck, 1840 (= Charadrius cirrhepidesmos Wagler, 1827), (= Charadrius atrifrons Wagler, 1829).
  • Pluviorhynchus: rodzaj Pluvialis Brisson, 1760 (siewka) (por. fr. Pluvier „siewka”); gr. ῥυγχος rhunkhos ‘dziób’. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie): Charadrius obscurus J.F. Gmelin, 1789.
  • Aegialophilus: gr. αιγιαλος aigialos ‘plaża, wybrzęże’; φιλος philos ‘miłośnik’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Charadrius canitanus Latham, 1801 (= Charadrius alexandrinus Linnaeus, 1758).
  • Podasocys: gr. ποδας οκυς podas okus ‘o szybkich stopach’ (epitet bohatera Achillesa), od πους pous, ποδος podos ‘stopa’; ωκυς ōkus ‘szybki’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Charadrius montanus J.K. Townsend, 1837.
  • Hyetoceryx: gr. ὑετος huetos ‘deszcz’; κηρυξ kērux, κηρυκος kērukos ‘herald’.
  • Pagolla: zdrobnienie nazwy rodzaju Pagoa Mathews, 1913. Gatunek typowy: Charadrius wilsonia Ord, 1814.
  • Eupodella: zdrobnienie nazwy rodzaju Eupoda Brandt, 1845.
  • Pagoa: autor nie wyjaśnił pochodzenia nazwy rodzajowej. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Charadrius geoffroyi Wagler, 1827 (= Charadrius leschenaultii Lesson, 1826).
  • Pernettyva: Antoine-Joseph Pernety (1716–1801), francuski ksiądz, botanik, kronikarz, pionier osadnictwa na Falklandach. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Charadrius falklandicus Latham, 1790.
  • Helenaegialus: Wyspa Świętej Heleny; rodzaj Aegialeus Reichenbach, 1853. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Aegialitis sanctaehelenae Harting, 1873.
  • Nesoceryx: gr. νησος nēsos ‘wyspa’ (tj. Nowa Zelandia); κηρυξ kērux, κηρυκος kērukos ‘herold’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Charadrius bicinctus Jardine & Selby, 1827.
  • Afraegialis: łac. Afer, Afra ‘Afrykanin’, od Africa ‘Afryka’; rodzaj Aegialeus Reichenbach, 1853. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Charadrius venustus Fischer & Reichenow, 1884.
  • Neocharadrius: gr. νεος neos ‘nowy’ (tj. „neotropikalny”); rodzaj Charadrius Linnaeus, 1758. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Charadrius falklandicus Latham, 1790.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki: