Anatolij Baniszewski

Anatolij Baniszewski
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Anatolij Andriejewicz Baniszewski

Data i miejsce urodzenia

23 lutego 1946
Baku

Data i miejsce śmierci

10 grudnia 1997
Baku

Wzrost

174 cm

Pozycja

napastnik

Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1963–1978 Nieftianik Baku 289 (121)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1965–1972  ZSRR 50 (19)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1981–1983 Neftçi PFK
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Anatolij Andriejewicz Baniszewski (azer. Anatoli Andrey oğlu Banişevski, ros. Анатолий Андреевич Банишевский, ukr. Анатолій Андрійович Банішевський, Anatolij Andrijowycz Baniszewski; ur. 23 lutego 1946 w Baku, zm. 10 grudnia 1997 tamże) – azerski piłkarz ukraińskiego pochodzenia występujący na pozycji napastnika, reprezentant Związku Radzieckiego w latach 1965–1972, trener piłkarski.

Uznawany jest za jednego z najlepszych piłkarzy w historii radzieckiej piłki nożnej. Na okoliczność jubileuszu 50-lecia UEFA został przez azerbejdżańską federację piłkarską uznany najlepszym piłkarzem w historii Azerbejdżanu.

Kariera klubowa

Pochodził z ukraińskiej rodziny, jednak większość swojego życia i całą karierę sportową spędził w Azerbejdżanie. W wieku 16 lat został zawodnikiem zespołu Nieftianik Baku, z którym następnie związany był do końca kariery zawodniczej w 1978. Już na początku kariery był uważany za duży talent[przez kogo?]. Jeszcze jako nastolatek zaczął grać w pierwszej drużynie. W 1966 zajął ze swoim klubem 3. miejsce w radzieckiej Klasie A. Przez kilka sezonów był jednym z najskuteczniejszych strzelców zespołu. W 1972 roku Nieftianik – już pod nazwą Neftçi PFK – opuścił radziecką ekstraklasę. Baniszewski kontynuował jednak grę w swoim macierzystym klubie, przyczyniając się w 1976 do powrotu do najwyższej klasy rozgrywkowej. Karierę zakończył dwa lata później.

Kariera reprezentacyjna

Wkrótce po debiucie w Nieftianiku Baku zwrócił uwagę selekcjonerów reprezentacji. W barwach Sbornej zadebiutował 4 lipca 1965 w meczu z Brazylią. 3 października 1965 w meczu przeciwko Grecji, w swoim trzecim reprezentacyjnym występie, zaliczając hat-tricka zdobył pierwsze bramki dla Sbornej. W 1966 był już podstawowym zawodnikiem drużyny radzieckiej, z którą na mistrzostwach świata w Anglii dotarł do półfinału. Jako reprezentant wystąpił również na mistrzostwach Europy w 1968 (4. miejsce) oraz na Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1972. W tym ostatnim turnieju reprezentacja ZSRR przegrała w finale z drużyną RFN, a Baniszewski, uznany za jednego z odpowiedzialnych za porażkę, stracił miejsce w kadrze. Rozegrany 18 czerwca 1972 finałowy mecz z Niemcami był jego ostatnim występem w barwach Sbornej, w której ogółem rozegrał 50 spotkań, strzelając 19 bramek.

Kariera szkoleniowa

Po zakończeniu kariery piłkarskiej pracował także jako trener. W latach 1981–1983 szkolił piłkarzy Neftçi PFK. Pracował również z młodzieżą w Burkina Faso. Pracę w futbolu musiał jednak zakończyć z powodu choroby.