Andersonit

Andersonit

okaz z Utah
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Na2Ca(UO2)(CO3)3·6H2O
Twardość w skali Mohsa	2,5
Przełam	nierówny/nieregularny
Pokrój kryształu	romboedrowy, pseudosześcienny, ziarnisty
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający
Układ krystalograficzny	trygonalny
Gęstość	2,8 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	jasnozielona, żółtozielona
Połysk	szklisty
Współczynnik załamania	1,52–1,54 (jednoosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,020 pleochroizm: widoczny; O = bezbarwny; E = jasnożółty
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	5.ED.30

Andersonit – bardzo rzadki minerał z klasy węglanów.

Właściwości

Krystalizuje w układzie trygonalnym. Wykształca kryształy o pokroju romboedrowym, pseudosześciennym i ziarnistym. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego i radioaktywnym. Posiada szklisty połysk i jest rozpuszczalny w wodzie.

Występowanie

Jest minerałem wtórnym występującym w strefach utleniania złóż polimetalicznego uranu. Także jako produkt pochodzenia pokopalnianego. Towarzyszą mu najczęściej bayleyit, karnotyt, gips, schröckingerit, szwartzit, boltwoodyt, liebigit, uraninit, chalkopiryt, johannit oraz zippeit.

Miejsce występowania

Występuje w Argentynie, Austrii, Czechach, we Francji, Niemczech (Turyngia), Grecji (Attyka), na Węgrzech, we Włoszech, Japonii, Rumunii, na Słowacji, Hiszpanii (Katalonia), Szwecji, Anglii, na Ukrainie i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kolorado, Nevada, Nowy Meksyk, Utah).

Przypisy