Andre Blake

Andre Blake
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Andre Jason Blake

Data i miejsce urodzenia

21 listopada 1990
May Pen

Wzrost

193 cm

Pozycja

bramkarz

Informacje klubowe
Klub

Philadelphia Union

Numer w klubie

18

Kariera juniorska
Lata Klub
Harbour View
Sporting Central Academy
2011–2013 Connecticut Huskies
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
2014– Philadelphia Union 253 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2006–2007  Jamajka U-17 2 (0)
2008–2009  Jamajka U-20 11 (0)
2011  Jamajka U-23 3 (0)
2014–  Jamajka 75 (0)
W sumie: 91 (0)
  1. ↑ Aktualne na: 7 czerwca 2024. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 7 czerwca 2024.

Andre Jason Blake (ur. 21 listopada 1990 w May Pen) – jamajski piłkarz z obywatelstwem amerykańskim występujący na pozycji bramkarza, reprezentant Jamajki od 2014 roku zawodnik amerykańskiego Philadelphia Union.

Kariera klubowa

Blake pochodzi z miasta May Pen, oddalonej o 45 kilometrów od stolicy kraju – Kingston. Jest piątym z sześciu braci, jego starszy brat Everton był amatorskim piłkarzem w Stanach Zjednoczonych. W dzieciństwie równocześnie do futbolu uprawiał krykieta; uczęszczał do Clarendon College High School (wcześniej również do Glenmuir High School), gdzie był kapitanem szkolnej drużyny krykietowej. W wieku trzynastu lat zdecydował się postawić na piłkę nożną, lecz jeszcze przez kilka kolejnych lat występował w ligach młodzieżowych zarówno na pozycji bramkarza, jak i napastnika. Bramkarzem zdecydował się zostać na stałe za namową trenera młodzieżowej reprezentacji Jamajki. Terminował także w szkółkach juniorskich jamajskich klubów Harbour View FC i Sporting Central Academy FC.

Blake trafił do Stanów Zjednoczonych za pośrednictwem Paula Harveya, osiadłego w tym kraju entuzjasty jamajskiego futbolu, który polecił jego usługi kilku trenerom drużyn uniwersyteckich. Propozycję stypendium sportowego złożył dwudziestoletniemu golkiperowi Ray Reid – szkoleniowiec ekipy Connecticut Huskies z uczelni University of Connecticut. W barwach Huskies zawodnik potwierdził opinię ogromnego talentu, zostając gwiazdą rozgrywek uniwersyteckich. Trzy lata z rzędu był wybierany najlepszym bramkarzem konferencji Big East/American Athletic Conference (2011, 2012, 2013); zapisał się w historii jako pierwszy gracz któremu udało się zdobyć tę nagrodę już na pierwszym roku studiów. Dwukrotnie znalazł się w drużynie All-Big East First Team (2011, 2012) oraz NSCAA First Team All-American (2012, 2013), ponadto w 2011 roku został wybrany do NSCAA/Continental Tire Third Team All-American, Second Team All-American według portalu College Soccer News i All-Freshman First Team według magazynu Soccer America. W 2012 roku znalazł się w Soccer America MVP First Team i College Soccer News Third Team All-American, a w 2013 roku w NSCAA All-Northeast First Team, Conference All-First Team Selection i Soccer America MVPs First Team.

W grudniu 2013 Blake podpisał umowę z programem Generation Adidas, zaś miesiąc później został wybrany z pierwszego miejsca w MLS SuperDraft przez Philadelphia Union. Przeszedł tym samym do historii jako pierwszy bramkarz i zarazem pierwszy Jamajczyk wybrany z pierwszego miejsca w drafcie MLS. Pierwszy mecz w Union rozegrał 17 czerwca 2014 z trzecioligowym Harrisburg City Islanders (3:1) w ramach krajowego pucharu – U.S. Open Cup. W Major League Soccer zadebiutował natomiast 15 sierpnia 2014 w przegranym 0:2 spotkaniu z Houston Dynamo, jednak podczas swojego premierowego sezonu (mimo iż był początkowo typowany do pozycji pierwszego bramkarza) pozostawał wyłącznie rezerwowym dla Raïsa M’Bolhiego i Zaca MacMatha. Mimo odejścia obydwóch konkurentów, w kolejnych rozgrywkach z powodu licznych kontuzji nie był w stanie podjąć rywalizacji o miejsce w bramce z Brianem Sylvestre. W lipcu 2015 otrzymał zieloną kartę, w związku z czym zaczął być uznawany przez władze ligi jako krajowy zawodnik w składzie Union.

Blake został podstawowym bramkarzem Union we wrześniu 2015. Od razu został czołowym golkiperem MLS i już na koniec sezonu 2016 otrzymał nagrodę dla najlepszego bramkarza rozgrywek – MLS Goalkeeper of the Year. Znalazł się wówczas także w najlepszej jedenastce rozgrywek – MLS Best XI. Jego świetna forma w lipcu 2017 zaowocowała zainteresowaniem ze strony klubów angielskich, lecz ze względu na niską pozycję reprezentacji Jamajki w rankingu FIFA (a w konsekwencji problemy z otrzymaniem pozwolenia na pracę na Wyspach Brytyjskich) do transferu nie doszło. W styczniu 2018 podpisał nowy, wieloletni kontrakt z Union.

Kariera reprezentacyjna

Blake rozpoczął występy w juniorskich reprezentacjach Jamajki już od kategorii do lat piętnastu. Jeszcze przed wyjazdem do Stanów Zjednoczonych był uznawany za jednego z najbardziej obiecujących piłkarzy na Jamajce.

W marcu 2007 Blake został powołany przez Davida Hunta do reprezentacji Jamajki U-17 na Mistrzostwa Ameryki Północnej U-17 (uprzednio występował w eliminacjach do tych rozgrywek, notując dwa występy). Na kontynentalnym turnieju pozostawał jednak rezerwowym dla Oneila Wilsona i ani razu nie pojawił się na boisku, zaś Jamajczycy – wówczas współgospodarze turnieju – zajęli ostatnie, piąte miejsce w grupie. Nie zakwalifikowali się tym samym na rozgrywane cztery miesiące później Mistrzostwa Świata U-17 w Korei Płd.

W lutym 2009 Blake znalazł się w ogłoszonym przez Donovana Duckie składzie reprezentacji Jamajki U-20 na Mistrzostwa Ameryki Północnej U-20. Wcześniej był kluczowym zawodnikiem w karaibskich eliminacjach do tego turnieju, podczas których rozegrał wszystkie osiem spotkań. Podczas finałowych rozgrywek – odbywających się na Trynidadzie i Tobago – również był podstawowym golkiperem jamajskiej ekipy i wystąpił we wszystkich trzech meczach (przepuścił w nich pięć bramek), zaś jego kadra odpadła z turnieju już w fazie grupowej i nie zakwalifikowała się na Mistrzostwa Świata U-20 w Egipcie.

W sierpniu 2011 Blake w barwach reprezentacji Jamajki U-23 brał udział w karaibskich, wstępnych eliminacjach do Igrzysk Olimpijskich w Londynie. Rozegrał wówczas wszystkie możliwe trzy mecze (przepuścił dwa gole), a podopieczni szkoleniowca Alfredo Montesso nie awansowali do ogólnokontynentalnego turnieju kwalifikacyjnego do igrzysk.

W seniorskiej reprezentacji Jamajki Blake zadebiutował za kadencji selekcjonera Winfrieda Schäfera, 2 marca 2014 w wygranym 2:0 meczu towarzyskim z Barbadosem. Osiem miesięcy później został powołany na Puchar Karaibów, podczas którego rozegrał wszystkie cztery mecze (przepuścił jednego gola), natomiast Jamajczycy – będący gospodarzem rozgrywek – triumfowali w turnieju po finałowym zwycięstwie w serii rzutów karnych z Trynidadem i Tobago (0:0, 4:3 k). On sam został natomiast wybrany najlepszym bramkarzem turnieju i znalazł się w najlepszej jedenastce imprezy. W lipcu 2015 znalazł się w składzie na Złoty Puchar CONCACAF, gdzie był dopiero trzecim bramkarzem po Dwaynie Millerze i Ryanie Thompsonie, nie występując w żadnym spotkaniu. Jamajczycy dotarli natomiast do finału, gdzie ulegli Meksykowi (1:3). W maju 2016 został z kolei powołany na turniej Copa América Centenario. Na amerykańskich boiskach rozegrał wówczas wszystkie trzy możliwe mecze (przepuścił w nich sześć bramek) i odpadł ze swoją drużyną w fazie grupowej.

W lipcu 2017 Blake wziął natomiast udział w kolejnym Złotym Pucharze CONCACAF, podobnie jak przed dwoma laty dochodząc z jamajską kadrą do finału. Tym razem miał jednak pewne miejsce między słupkami i jako kapitan zespołu wystąpił we wszystkich sześciu meczach (wpuścił w nich dwa gole), choć w finałowym meczu z gospodarzami – USA (1:2) został zmieniony już w pierwszej połowie z powodu kontuzji. Po zakończeniu turnieju otrzymał od CONCACAF Złotą Rękawicę dla najlepszego bramkarza rozgrywek i znalazł się w najlepszej jedenastce tej imprezy.