Portret Andreasa Aurifabera z książki Heinricha Pantaleona Prosopographiae heroum atque illustrium uirorum totius Germaniae, wydanej w 1565–1566 | |
| Data i miejsce urodzenia |
1512 (1514?) |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
12 grudnia 1559 |
| Profesor nauk medycznych | |
| Alma Mater | |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Rektor Uniwersytetu w Królewcu | |
Andreas Aurifaber (ur. 1512 (1514?) we Wrocławiu, zm. 12 grudnia 1559 w Królewcu) – niemiecki lekarz i działacz reformacyjny, wykładowca i rektor Uniwersytetu w Królewcu.
Syn Valentina Goldschmidta, mieszczanina z Wrocławia, i Ursuli Kirstein, brat teologa protestanckiego Joannesa Aurifabera (1517–1568). W latach 1527–1534 studiował medycynę na Uniwersytecie w Halle i Wittenberdze, uzyskując tytuł magistra. Był rektorem Szkoły Mariackiej w Gdańsku (od 1539 r.) i Gimnazjum Akademickiego w Elblągu (od 1541 r.). W 1544 r. uzupełniał studia medyczne na Uniwersytecie Padewskim na koszt władcy Prus Książęcych Albrechta Hohenzollerna, po czym został jego przybocznym lekarzem, tajnym radcą oraz profesorem medycyny i fizyki na Uniwersytecie w Królewcu. W latach 1551, 1553 oraz 1558 trzykrotnie rektor tej uczelni. Pełnił również funkcję lekarza miasta Królewca.
W 1550 r. poślubił córkę teologa luterańskiego Andreasa Osiandra i stał się uczestnikiem kontrowersji związanych z jego poglądami religijnymi. W 1554 r., pełniąc funkcję rektora Uniwersytetu w Królewcu, usunął z niego przeciwników Osiandra.